Ineens schoten ze als paddenstoelen uit de grond: de moestuintjes. Praktisch elke supermarktketen had wel een kekke actie bedacht om ons collectief in de aarde te laten wroeten, of in ieder geval gezonde en verse groenten te laten kopen. Uiteraard bij de supermarkt met de meeste geestige reclame.

Back to basics

Het heeft wel wat, het idee om zelf je eten te verbouwen. Lekker autarkisch. En dan gaan we op zaterdag onze waar op de markt ruilen. Want wie heeft er geld nodig als je jouw radijsjes kunt ruilen voor de suikerbieten van de buurvrouw? (Geen idee trouwens wat je met een rauwe suikerbiet aan moet, iemand tips?). Elke zomer droom ik er ook weer van om mijn eigen aardbeienplant aan te gaan schaffen, zodat ik ze zelf kan plukken. Maar elk jaar bedenk ik me in oktober dat ik dit goede voornemen wéér ben vergeten.

De gemakkelijke weg

Maar misschien romantiseren we het idee van een eigen moestuin wel te veel. Want laten we eerlijk wezen, welk mens heeft hier nu de tijd voor? Van goede voornemens lopen we over, maar in de praktijk vervallen we toch al snel in onze gewoontes. Dus hoe graag je ook je eigen snijbonen wilt kweken, de realiteit is dat we de dag na dit lumineuze idee toch weer in de rij van de kassa staan. Met een pakje snijbonen, vers gesneden. Da’s wel zo makkelijk.

Lekker in de tuin

En toch denk ik elk jaar met weemoed terug aan de periode dat wij een bramenstruik in de tuin hadden. Niets was zo heerlijk als vers geplukte bramen met een beetje suiker. Tot op de dag van vandaag heb ik nog geen braam in de supermarkt gevonden die net zo goed smaakte als die uit de tuin. Voor het gemak vergeet ik dan dat ik elk jaar wel een paar keer gestoken werd door de doornen van de struik en dat ik dan bloedend als een rund door de tuin heen strompelde.

Ondertussen heb ik ook geprobeerd om mijn eigen moestuintje op te zetten. Met zo’n pakketje van de Albert Heijn. Het begin was leuk, maar na een paar dagen was ik al vergeten mijn potje grond water te geven en zat er een schimmel op. Daarop verdween alles in de prullenbak en het dossier ‘vervlogen dromen’. Dan maar naar de supermarkt voor paaseieren. Klinkt ook een soort van gezond.

 

 

Over de auteur

Dat ik ga trouwen wil niet zeggen dat ik alles ineens serieus ga nemen. Het belangrijkste van een bruiloft? Of het eten wel goed is.

één antwoord

  1. Nathalie | Insideandout.nl

    Ik ben echt fervent moestuinliefhebber en heb sinds een paar maanden een eigen tuin. Dat is wel een stuk makkelijker dan een stadstuin waar je steeds naartoe op en neer moet fietsen! Als je dan net lekker in de stoel op een terrasje hangt sta je namelijk echt niet te springen om de fiets te pakken om je plantjes nog even water te geven. Aan huis vind ik het veel makkelijker om er af en toe even een gieter overheen te zwengelen.

    Dat gezegd hebbende, ja het vereist wel wat toewijding. En dan heb ik het nog niet eens over die kleine onding bakjes van de afgelopen zaadzakjes hype waar je het over had. Voorzaaien is namelijk echt mijn ding niet. Bij mij moeten de zaadjes gelijk de grond in, en groeien zullen ze! Daarom kweek ik vooral bonen, bieten, wortelen, sla, kruiden en radijzen op uit zaad. De rest koop ik in stekjes of plantjes; die zijn tenminste al wat sterker en die kunnen tegen een dagje te veel of te weinig water. Maar dan nog zijn de aardbeitjes, tomaatjes en paprika’s gewoon heerlijk. Het scheelt dat ze de tijd hebben om te rijpen en dat ze bij jou in de tuin gewoon lekker in het zonnetje staan.

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.