In de categorie ‘boeken die je niet loslaten’: Ik zie je. Zo heet ‘ie. Het is de ”nieuwe” roman van Matthijs Kleyn, een auteur die bekend staat om zijn aangrijpende verhalen over liefde en relaties. Dit is overigens zijn derde boek al en het verscheen vorig jaar. Het is het eerste boek dat ik van de auteur heb gelezen en het laat me, zelfs drie dagen nadat ik het uit heb, niet los. 

Af en toe kom je een verhaal tegen waarvan je je afvraagt waarom je het nu pas hebt ontdekt. Ik zie je stond al tijden op mijn verlanglijstje, maar pas nadat ik een boekenbon kreeg, schafte ik hem aan. Het is een van mijn beste kopen tot nu toe.

Ik zie je: het verhaal

In Ik zie je volgen we Fender en Lisa. Fender is de eigenaar van een videotheek en Lisa is een werkloze actrice die haar dagen (of eigenlijk nachten) al feestend aan zich voorbij laat gaan. Ze hebben direct een klik en wonen binnen een week samen. De roman – compleet vanuit Fenders perspectief – laat zien wat er gebeurt wanneer twee tegenpolen elkaar aantrekken. Fender is een mannetje dat voornamelijk op zichzelf is: hij leeft voor films en het zoeken naar bewijzen waarom Elvis Presley nog leeft. Lisa is het meisje dat hem het Amsterdamse uitgaansleven in sleept. Met alle gevolgen van dien.

Liefde op het eerste gezicht Ik zie je

Er zijn critici die beweren dat er totaal geen karakterontwikkeling zit in deze roman. Ik durf dat met enige nuance tegen te spreken. Het is allesbehalve ongeloofwaardig dat de twee direct op elkaar vallen. Hallo! We mogen best een beetje wegdromen bij liefde op het eerste gezicht. Mensen die daar niet in geloven, zijn mensen die zich niet aan de liefde durven overgeven. Daarnaast vind ik de karakterontwikkeling in Ik zie je wel degelijk aan de orde. Het wordt misschien niet zo spectaculair en uitgebreid gebracht, maar hoofdpersoon Fender maakt een hele ontwikkeling door.

Typisch Nederlands

Toch moet ik toegeven dat Ik zie je ook ergens een beetje vlak is. Het bevat seks. Heel veel seks. Alsof je een Nederlandse film afspeelt in je hoofd. Maar toch kan ik me daar als lezer niet aan storen, omdat het verhaal goed verteld wordt. Wollig is het allerminst. Er zijn geen uitgebreide scene’s of omschrijvingen, maar de vraag is of we die nodig hebben. Kleyn verwerkt alles in dialoog en die vind ik persoonlijk steengoed. Er zit vaart in Ik zie je. Er zit conflict in, verwarring bij de lezer, eenzaamheid, woede, extreme liefde, onzekerheid, passie, vreugde en verdriet.

Het is een van de meest aangrijpende boeken die ik in tijden heb gelezen.

Voor de romanticus

Ik zie je is kort, het bevat amper 300 pagina’s, maar ze zijn alle 300 op een goede manier gevuld. Als je bij deel 2 aankomt, vertraagt het boek wel enigszins. Maar iedere hopeloze romanticus zal daar schijt aan hebben. Waar ik me tijdens Ik zie je voornamelijk aan heb gestoord is het plot. Niet zozeer het idee van het plot, maar wel het feit dat het te overduidelijk wordt gebracht. Daardoor was de lol er in het laatste deel wel af. Toch maakt het prachtige einde dat wel weer goed. Het laatste deel leest overigens nog sneller weg dan de twee delen daarvoor.

Conclusie Ik zie je

Ik denk dat dit zo’n boek is dat je verschrikkelijk vindt, of juist tot in detail mooi en oprecht. Als je een doorgewinterde lezer bent die dol is op ”echte” literatuur, dan kun je Ik zie je beter laten liggen. Zelf heb ik altijd een hekel gehad aan ellenlange omschrijvingen, dus wat dat betreft is deze roman wel aan mij besteed. Ik houd van de tragische liefde en de symboliek die eraf spat. En ik houd van Fender: de jongen die niets lijkt te begrijpen, maar toch alles wel redelijk op een rijtje heeft.

Ik zie je is een hedendaags liefdesverhaal dat met verdriet aan elkaar wordt gelijmd. Het is oprecht en mooi, maar ook plat en simpel. Wat dat betreft is de roman in balans.

Of ik de overige boeken van Matthijs Kleyn ook zal aanschaffen, houd ik even in het midden. Zijn debuutroman lijkt een zelfde soort verhaal te vertellen, over hetzelfde soort meisje. Ik zie je is dus voor degenen die eerder werk van de auteur hebben gelezen, waarschijnlijk niet interessant. Ik denk dat, net als het debuut, ook deze roman autobiografisch is. Maar Ik zie je heeft mijn hart wel écht veroverd.

 


Je kunt Ik zie je aanschaffen bij Bol.com, maar natuurlijk ook bij de lokale boekhandel.

 

 

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.