Wat gebeurt er als je een koppige vegetariër en een koppige vleesliefhebber in één huishouden stopt? Dan krijg je in het begin vooral veel onbegrip en gedoe. Tenminste, zo ging dat bij ons.

Ik vond dat maar niks, dat mijn man geen vlees wilde eten. Ik had al genoeg te doen en wilde niet ook nog eens twee keer koken. Hij had geen zin om na een lange dag voor zichzelf te koken. Hij kocht geen vlees als hij boodschappen deed en aangezien hij de wekelijkse boodschappen doet, moest ik vervolgens zelf naar de Albert Heijn voor vlees.

Hij vond het stom dat ik me niets aantrok van het doden van dieren. Hij zei dat als ik alle dieren die ik eet, zelf zou moeten doden, ik nooit meer vlees zou eten. Ik moest hem daar gelijk in geven. Ik zou nooit een dier echt kunnen slachten. Ik zou misschien nog zo’n rotduif kunnen schieten, maar daar houdt het bij op.

Na een tijdje was de rust weer in huis. Ik wist namelijk heel goed dat mijn man stiekem een groot vleesliefhebber is. Hij heeft een zwak voor spare ribs en kapsalon. Toen we de Spare Rib Express hadden ontdekt ging ook hij weer vol aan het vlees. Maar zijn geweten bleef aan hem knagen. En omdat hij mij niets opdrong, begon ik open te staan voor zijn ideeën.

Zo keek ik een keer mee met een documentaire over vlees en wat dat het milieu eigenlijk kost. Ik ben namelijk niet zo’n dierenliefhebber. Tenminste, niet van vee. Koeien en kippen vind ik eng en varkens vooral smerig. Niet dat ik zo’n hekel aan ze heb dat ik vind dat ze dood moeten, maar ik vind ze niet leuk genoeg om er mijn biefstuk voor op te geven voor de rest van mijn leven. Maar toen ik zag hoeveel water en voedsel het kost om een koe groot te brengen, en hoeveel mensen daarvan zouden kunnen leven, zag ik het hele plaatje.

En zo kwamen we op een compromis: we werden flexitariërs. Hij nam me mee in de wereld van de lekkere vegetarische recepten en geniet nu gewoon mee van vlees dat ik maak. Over het algemeen eten we nu 3 keer per week vlees of vis. We eten alleen nog maar biologisch vlees (dat dus een relatief goed leven heeft gehad) waar vleesvervangers niet tegenop kunnen. Ik roer nu niet meer zomaar gehakt door de pasta, maar gebruik de vleesmaaltijd liever voor iets speciaals zoals rookworst of een handgemaakte hamburger.

En zo leefden wij nog lang en gelukkig.

 

één antwoord

Geef antwoord aan Nicole Orriens Annuleer antwoord

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.