Er heerst een plaag. Het is besmettelijk en verspreidt zich razendsnel. Dat komt omdat deze ziekte niet gebonden is aan lullige dingen als ongedierte, hygiëne of huidcontact. Deze ziekte kan van de ene kant naar de andere kant van de wereld springen in slechts een muisklik.

Ik zie steeds meer mensen om mij heen bezwijken. Na alle ellende, die hopeloze, energievretende ellende bezwijken ze voor deze ziekte, die ze vanaf dat moment ook verder verspreiden. Het breekt mijn hart.

Deze ziekte, de haat, lijkt minstens de halve wereldbevolking al te hebben overgenomen. Kweekbakken vol haat zijn uitgegroeid tot ze hele continenten hebben overgenomen. Het komt onze huizen via ieder scherm naar binnen. En hoe langer we worden blootgesteld aan de realiteit waarin onschuldige mensen worden vermoord, hoe moeilijker het wordt om ons te verzetten tegen die wraakzuchtige haat.

En hoe moeilijk is het ook om voor de goedheid van de wereld te pleiten als het tegendeel dagelijks bewezen wordt? Hoe kun je in godsnaam nog hopen op een ‘lang en gelukkig’ voor deze wereld? Als je één voorpagina leest zie je dat een betere toekomst bijna lachwekkend is. Want wat moet hier nog uitkomen, nu we worden grootgebracht met haat?

Je hoeft niet te vechten om gedood te worden. Als je alleen al een plekje in deze wereld probeert te vinden waar je je veilig voelt, stuit je mensen zo hevig tegen de borst dat ze het nodig vinden om je belachelijk te maken of zelfs te vermoorden.

En wat doe je ertegen? Wapens afpakken? Met genoeg haat maken mensen elkaar wel met de blote vuist kapot. Religies verbieden? Dat maakt meer kapot dan heel. Een heel continent platbombarderen? Dat zou het probleem nog veel erger maken.

Ik snap die god met zijn zondvloed wel.

Shit. Niet ik ook.

 

Over de auteur

Koopt alleen blauwe dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.