Ik beoordeel boeken op hun kaft. Zo ook met de ‘Vrees Me’ boekenserie. Het oog ziet er fantasierijk en kunstzinnig uit en de titel beloofde me iets duisters.

En dat leverde het ook.

Ik kan je aanraden om NIET de samenvattingen op de achterkant van deze boeken te lezen, want deze verklappen meteen de grote gebeurtenissen.

De ‘Vrees Me’ boekenserie zit vol poëtische teksten en dramatische gevoelens. Deze dingen zou ik normaliter oninteressant vinden, maar toch wist schrijfster Taheren Mafi mij hier mee te boeien. De manier waarop zij emoties vertelt is enorm meeslepend. Ze kan een bladzijde volschrijven met beschrijvingen van gevoelens, waardoor ik de wanhoop en hunkering van de personages ook voelde. Zij is niet bang om met plottwists te gooien en hoewel er een paar gaten in het verhaal zaten, vond ik het een geweldig en vooral (nogmaals) meeslepend verhaal. Waarin niks is wat het lijkt.

Deze Young Adult boeken spelen zich af in een dystopia. De wereld is geruïneerd. Een organisatie dat zich Het Herstel noemt heeft de macht overgenomen. En zij brengen alles behalve herstel.

Het eerste boek:

Vrees Me

Juliette is opgesloten in een psychiatrische inrichting. Al 264 dagen lang zit ze daar alleen. Opgesloten met haar gedachten. Mensen vinden haar een monster. Haar aanraking is dodelijk. Niemand wil bij haar in de buurt komen, maar dan krijgt ze opeens een celgenoot. Zijn naam is Adam. En vanaf dat moment verandert haar leven drastisch.

Het boek voelt aan als een depressie dat een tastbare vorm heeft gekregen. Juliette leeft diep in haar eigen wereld, waardoor normaal menselijk contact bijna onmogelijk is. Wanneer ze sombere dingen denkt heeft ze de neiging er een streep doorheen te zetten.  Dit resulteert in een unieke manier van lezen. De doorstreepte stukken tekst geven het gevoel dat ze deze gedachtes ook echt wil verbergen. Hoewel Juliette het niet erg naar haar zin had in haar cel, was ik zo geïnteresseerd in haar wereld dat ik Vrees Me bijna niet weg kon leggen.

 

Deel 1.5

Verwoest Me

Dit boekje, van minder dan 100 bladzijden, gaat over wat er in het hoofd van Warner omgaat. Hij is degene die haar gevangen heeft genomen. Het is kort, krachtig en vol obsessieve gedachten. Het biedt een leuk stukje inzicht, maar verhaalwijs biedt Verwoest Me niks extra’s. En dat is jammer voor een boekje dat toch even €10,- kost.

 

Het tweede boek:

Breek Me

Het eerste boek eindigt sterk, maar dit opvolgende deel stelde mij in het begin teleur. De opbouw is erg langzaam. Juliette wordt onderdrukt door veel sombere gevoelens. En terwijl ze steeds meer mensen leert kennen, maakt ze zichzelf niet erg likeable. Zelfs de lezer heeft moeite met haar te mogen. Maar daarintegen intrigeerde ze me wel. Juliette heeft een hele mooie manier van haar gevoelens verwoorden. En dat zijn me er toch veel! Het voelde als een overstroming van emoties en moeilijk gedoe. Pfff, ik ben zo blij dat ik een piemel heb en nooit heb ervaren hoe het is om een 17 jarig meisje te zijn. In dit deel heeft ze zo vaak knikkende knieën en houdt ze zo vaak haar adem in, dat ik me afvraag waarom ze niet bewusteloos op de grond is gepleurd.

Een leuke side-note: Dit boek is bedoeld voor hormonale tieners. En dat was te merken, want er zat me toch een gepassioneerde scene in! Daar kan Fifty Shades of Grey nog een puntje aan zuigen.

 

Deel 2.5

Versplinter Me

Weer een boekje van minder dan 100 bladzijden, wat nog minder meerwaarde had dan deel 1.5. Letterlijk de helft van dit verhaal wordt al in Breek Me verteld en de opvolgende helft biedt weinig schrikbarends. Toch is het is niet een slecht verhaaltje. Het wordt uit het oogpunt van Adam verteld. Ik merkte duidelijk vorderingen in zijn persoonlijkheid, waardoor ik het gevoel kreeg hem net iets beter te leren kennen. Maar wederom geen must-have en zeker niet de €10,- waard.

 

Het derde boek:

Vertrouw Me

Er zijn bijna geen doorstreepte delen tekst meer. Juliette heeft een lange reis gemaakt in slechts een paar maanden tijd. Ze is gegroeid in elk opzicht en heeft eindelijk een ruggengraat gekregen. Dramatische gebeurtenissen vragen om vergelding. En haar ‘aandoening’ groeit uit tot een ware gave, waarmee ze nu eindelijk weet wat ze moet doen: Het échte monster doden.

Het wordt het gepresenteerd als een boek vol actie. Maar… De wereld is een ware dystopia. Er woedt oorlog. Overal gebeuren gruwelijkheden en er zijn volop gevechten. Maar toch lijkt niks zo belangrijk te zijn dan de innerlijke strijd van Juliette en haar vrienden.

Hoewel ik meer van actie houd, biedt dit boek een grote vordering in de persoonlijkheid van de personages. Ze worden meer levendig en door de extra informatie keek ik anders naar ze. Schrijfster Tehereh Mafi weet ontzettend goed haar personages leven in te blazen.

Ik heb deze hele reeks in iets meer dan een week uitgelezen. En gezien ik een langzame lezer ben, zegt dat behoorlijk wat. Het einde liet mij met een verdoofd gevoel achter. Ik vind het altijd knap dat een boek dat met iemand kan doen. Dit gevoel zou ik niet hebben gehad als ik de boeken los van elkaar had gelezen. De boeken komen dan niet tot hun recht.

Deze reeks is dusdanig populair dat er een verfilming aan zit te komen, met de originele titel: Shatter Me. Of dit een goed idee is weet ik niet. Het grootste deel van het boek zit je in het hoofd van Juliette. En dat zijn lastige scenes om te verfilmen. Maar hoe dan ook, mocht de film er komen dan ga ik deze zeker kijken.

Al weet ik zeker dat de film nooit zo goed als deze boeken kan zijn.

 

Ook dit boek komt bij de Toverlantaarn vandaan

Ik heb deze boekenreeks bij de Toverlantaarn gekocht.

 

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.