Buiten, vlak voor het kantoor waar ik werk, staat elke dag een oude ambulance geparkeerd. Je hoeft daar niet aan te kloppen voor pleisters of een mitella, want vanuit deze ambulance wordt soep verkocht. En ik ben er gek op. Helemaal hoteldebotel. Sinds kort heb ik zelfs een strippenkaart. Inderdaad, een strippenkaart voor soep.

image1

Een kleine historie

Deze liefde voor soep is niet recent uit de hemel komen vallen. Al voor de ontdekking van de soepambulance voor mij werk, voelde ik me al sterk verbonden met soep. Eén van mijn allereerste herinneringen gaat zelfs over soep. Elke zondag gingen we namelijk soep eten bij mijn overgrootmoeder.

Ik weet nog dat ik als peuter vol enthousiasme door haar achtertuin naar binnen rende om direct te worden afgeremd door de geur van het pruttelende goedje en soepoma (want zo noemde ik mijn overgrootmoeder). Haar soep was verschrikkelijk zout en ik vermoed dat mede daardoor mijn lippen tot op de dag van vandaag permanent droog zijn. Maar hoe je het went of keert, de verslaving is daar begonnen. Soepoma kon goede soep maken.

 

Nooit meer iets anders

Behalve het eten van soep, maak ik het ook graag. In elk nieuw kookboek blader ik direct naar de soeprecepten en het allerleukste vind ik het om de soep helemaal zelf in elkaar te zetten. Dus geen kant-en-klare soep of dingen uit een zakje, maar gewoon zelf een bouillon trekken van een mergpijp. Ik maak dan misschien geen wijn van water, maar het resultaat mag er meestal wel wezen.

image2

Nu is een dieet dat alleen maar bestaat uit soep natuurlijk niet zo interessant. Dit realiseerde ik me toen ik een mevrouw in een boekenwinkel had geholpen met het zoeken naar lekkere soeprecepten. Door ziekte mocht ze alleen nog maar vloeibare dingen eten. Hoewel ik haar vol enthousiasme geholpen heb, had het ergens ook wel iets tragisch. Want als soep praktisch de enige optie is voor een warme maaltijd, dan is de lol er snel af. Dan is het geen beloning meer na het fietsen door een regenbui of een maaltje op een luie zondagavond.

Gelukkig zit ik niet in hetzelfde schuitje als deze mevrouw (en mocht ze dit heel toevallig lezen, dan hoop ik dat ze wel kan genieten van haar soepjes). En hoewel ik niet elke soep adoreer, kijk ik nu al uit naar de lunch van morgen. Hopelijk heeft de dame in de ambulance pindasoep.

 

Over de auteur

Dat ik ga trouwen wil niet zeggen dat ik alles ineens serieus ga nemen. Het belangrijkste van een bruiloft? Of het eten wel goed is.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.