Hou je vast, dit gaat als een enorme verrassing komen. Vandaag bespreken we op Lilyrose een boek van Stephen King. En wel een heel bijzonder boek, wat mij betreft. Ik weet niet hoe nuttig boekbesprekingen zijn als het neerkomt op boeken die in het jaar nul zijn gepubliceerd, maar geloof me: deze wil je aan je persoonlijke leeslijst toevoegen.

De Duistere Kant

We lezen in De Duistere Kant over Thad. Een schrijver die al tien jaar lang niet meer onder zijn eigen naam publiceert. Zijn best kept secret is zijn pseudoniem George Stark, maar George Stark is een link mannetje. Daarom besluit Thad, als zijn geheim dreigt uit te komen, een openhartig interview te geven en Stark voorgoed te begraven. Toch lijkt de duistere George het daar niet mee eens te zijn. Thad mag dan ook van geluk spreken dat George alleen maar bestaat in zijn gedachten… Of niet?

Suspense

De Duistere Kant is typisch voorbeeld van een verhaal dat je ook bij King verwacht. Het moge een godswonder zijn dat die man zichzelf iedere keer opnieuw blijft uitvinden, want de essentie van veel verhalen is hetzelfde. Waarom blijft het grote publiek dan toch lezen? Hmm… Zullen we eens een gok wagen? Een combinatie van de verrassing, de vertelstem, de subtiliteit en die eeuwige, eeuwige dreiging. Het is voor de horror en thriller liefhebber een perfecte cocktail. De duistere kant

King is een meester in suspense, ook De Duistere Kant is hier weer een voorbeeld van, en naar mijn bescheiden mening hét voorbeeld. De auteur neemt de tijd, je hoort hem rustig aan het hele verhaal vertellen. Het is als een goed nummer waarin je de dreiging opmerkt: je voelt de bas langzaam opbouwen, je voelt dat de drummer steeds meer gaat trekken, maar de klap waarin het losbarst blijft uit. Als het stuk interessant genoeg gecomponeerd is, kan het twintig minuten duren. En dan, juist op het moment dat je niet langer kunt wachten, volgt er een nieuwe opbouw. Een nieuw ritme. Een melodie die uit zijn voegen barst.

Niet weg te leggen

De Duistere Kant bezit de elementen die een lezer nodig heeft: dreiging en ritme. Maar wat De Duistere Kant echt onderscheidt is de manier waarop realiteit en fantasie zo prachtig aan elkaar gekoppeld worden. Ik kan geen enkel punt opnoemen waar ik niet blij van werd bij dit boek.

Al eerder voelde ik de liefde voor Stephen King’s verhalen met Carrie (de aanjager van mijn King obsessie) en met Revival, maar bij De Duistere Kant was er geen eens een optie om het boek weg te leggen tot een later tijdstip. Hoe vaak heb ik inmiddels al gezegd dat de verhalen van King je meesleuren? Te vaak, maar het is nog nooit zo waar geweest als bij dit boek.

Lezen!

Mocht je je ooit aan een boek van de King gaan wagen, begin dan met De Duistere Kant. Ik beloof je dat je daarna ieder ander boek van hem wil verslinden. De volgende op mijn lijst is Geralds Game, maar ik ga eerst nog even nagenieten van dit boek.

 

De Duistere Kant is alleen nog maar tweedehands te verkrijgen, maar geen zorgen! Er zijn duizenden webshops die hem nog gewoon aanbieden. 

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

2 reacties

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.