Ja! De laatste in de Mr. Mercedes reeks: Wisseling van de Wacht. En oooh! Wat had ik deze al lang in mijn kast staan. Elke keer kwam d’r wel weer iets tussen. Toen ik begon aan het laatste deel van de trilogie was ik even bang dat ik de overige twee boeken alweer helemaal kwijt was, maar dat bleek niet het geval. Ik was direct weer terug in de wereld waar Brady ”Mr. Mercedes” Hartsfield nog lang niet klaar is.

Voordat je verder leest, wil ik je waarschuwen: deze bespreking kan spoilers van de voorgaande twee boeken bevatten. Houd daar rekening mee! 

Wisseling van de wacht: in het kort

In deel drie maken we opnieuw kennis met Hodges, zijn nieuwe partner in crime Holly en natuurlijk mr. Mercedes, die niet meer dan een kasplantje is… Tenminste, dat wil de buitenwereld geloven. Hodges is daar nog steeds niet van overtuigd, tot grote ergernis van het politieteam waar hij jaren een deel van was.

Als een van de zwaargewonde slachtoffers van Mr. Mercedes dood wordt gevonden, breekt de pleuris uit. Met name in het hoofd van Hodges. De gepensioneerde rechercheur is er niet gerust op. Hij zit in tweestrijd, want zijn lichaam laat hem na zijn hartaanval opnieuw in de steek. Inmiddels loopt hij krom van de pijn, maar hij rust niet tot hij het hoofdstuk Mr. Mercedes heeft afgerond.

De oude King Wisseling van de wacht

Goed, in Finders Keepers (”De Eerlijke Vinder”) eindigde het boek al zo dat de lezer moet hebben opgemerkt dat er weer een klein beetje ”oude King” naar voren zou komen in het laatste deel. Er wordt immers gezegd dat Brady lang niet zo’n kasplantje is als men denkt. Hij kan dingen laten bewegen, hij laat personeel schrikken… En in Wisseling van de Wacht uit zich dat in een spelletje dat Brady gaat spelen. Een spelletje met alle mensen die hem dwars hebben gezeten.

Het heeft heel veel weg van de bovennatuurlijke suspense die we van King kennen. Volgens vele lezers is dat jammer, maar in alle eerlijkheid: ik heb van elke zin genoten. Ik vond de detective sfeer waar deze trilogie in begon ook spannend (op deel 1 na, daar had ik enige moeite mee), maar ik vond de omslag meer dan welkom!

Wat mij betreft kan King dit maken. Zijn bovennatuurlijke verhalen zijn vaak gemengd met het alledaagse leven en dat maakt het dragelijk. Ik ben geen liefhebber van fantasy of zweverige capriolen, maar zodra er een lijntje wordt getrokken met het normale leven en dat wordt gedaan zoals King dat kan, dan ben ik om. Ik vind de personages wederom mooi, ik vind het geweldig dat we weer een tijdje ”traag” mogen lezen en het in de laatste 100 pagina’s opnieuw losbarst.

Klein minpuntje

Wat ik wel heb gemist in Wisseling van de Wacht is het echte randje. Normaal gesproken stopt King niet bij de climax, maar zet hij nog twee of drie stappen verder. Dat is in dit laatste deel niet aan de orde, maar het is wederom een origineel verhaal met interessante elementen.

Die originele verhaallijn zagen we overigens ook in de voorgaande delen. Hoewel ik in eerste instantie niet heel enthousiast over deze boeken was (anders gezegd: ik was op zoek naar de ”oude King”), merk ik na het lezen van het laatste deel toch dat ik een heel andere mening heb. Alle boeken zijn origineel en interessant maar, wanneer je ze combineert, heb je gewoon weer een meesterwerk te pakken.

Veel nieuwe lezers zijn teleurgesteld over het bovennatuurlijke element, maar ik vind het echt een enorme toevoeging! Het is een mooie reeks, met een emotionele, mooie afsluiting. Wellicht geen Happy Ever After, maar juist daarom blijft ‘ie nog wel een tijdje hangen.

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.