De man heeft besloten dat we dit jaar op vakantie gaan. Dat doen we nooit. Niet omdat we anti-vakantie zijn of een statement willen maken ofzo: we doen het gewoon niet. Er zit geen filosofie achter. De laatste keer dat ik op vakantie ging is acht jaar geleden. En zo lang ik me die vakantie kan herinneren, zie ik niet in waarom ik mijn spullen moet inpakken om ze ergens anders te kunnen gebruiken.

Vroeger, heel vroeger, ging ik wel eens naar Center Parcs. Vind ik mooi. Center Parcs. Je hebt een eigen huisje, je hoeft niet de toerist uit te hangen en alles wat je kunt doen, zit binnen. Behalve midget golf, maar ik ga niet naar Center Parcs om te midget golfen. Ik vind midget golf niet eens leuk.

Ik wil dus graag naar Center Parcs. Naar die ene waar ik altijd met mijn ouders naartoe ging, want daar voel ik me nostalgisch over. Ik zie de vissen die in het water rondom de wandelpaden zwemmen, nog steeds voor me. Ik ruik de patattent nog steeds en ik ben benieuwd of de souvenirwinkel nog horoscoopboekjes en didles verkoopt. Of van die mokken met namen.

Als ik weer naar Center Parcs ga, neem ik een mok mee met ‘Eline’ erop. Want mijn naam is er nooit, maar ik denk dat er wel veel mensen zijn die Eline heten en nu kan ik eindelijk zo’n mok kopen omdat ik iemand ken met een gangbare naam. Ik zou zelfs voor die hele familie wat kunnen kopen, want Anne staat vast ook op een mok. En Matthijs, of gewoon Thijs. En Evelyn en Peter ook wel. Misschien moet Evelyn het dan doen met een ‘ie’ in plaats van een ‘y’, maar dat mag de pret niet drukken.

De man kan de hele dag zwemmen, ik kan de hele dag mijn geld weg gokken en ’s avonds kunnen we naar een of andere coverband luisteren, terwijl de man klaagt dat het te warm is binnen. We zouden alcoholvrije cocktails kunnen drinken, of kunnen gaan bowlen. Hoewel ik me afvraag of dat wel mag als je met z’n tweeën bent. We kunnen in het huisje koken en op de laatste avond luxe uiteten gaan, zoals ik ook altijd met mij ouders deed.

‘Ik wil naar Center Parcs.’ zei ik toen we vonden dat we op vakantie moesten.
‘Center Parcs?’ de man keek op. ‘We zijn toch niet bejaard?’

 

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.