‘Hey! Weet je op wie jij lijkt?!’ 

Ik denk dat iedereen een vraag als ‘weet je op wie jij lijkt?’ wel eens heeft beantwoord. Inmiddels weet ik dat mijn antwoord ‘Gwyneth Paltrow’ moet zijn. Maar aangezien ik die voornaam niet kan uitspreken (serieus een G een W en een Y achter elkaar, wie bedenkt dat?), zeg ik altijd: ‘Die blonde actrice die te weinig eet en een vierkant gezicht heeft.’

Zo klonk dan ook mijn antwoord toen George zei: ‘Hey! Weet je op wie jij lijkt?’
En hij begon enthousiast te knikken: ‘Ja! Kirsten Dunst!’

Op dat moment had ik het liefste zijn hoofd willen schudden om te kijken of er iets rammelde. Kirsten Dunst. Over de jaren had ik het gewoon voor lief genomen dat ik Gwyneth Paltrow was, en nu moest ik mijzelf ineens weer heel anders gaan zien. Ik weet namelijk niet hoe ik eruit zie. Ik heb wel een spiegel, maar ik weet nooit écht hoe ik eruit zie. Dus ik houd me altijd vast aan omschrijvingen van mensen, en dan denk ik: aaah zo zie ik er dus uit.

Met Gwyneth Paltrow kon ik wel leven: ze is gewoon. Niet bijzonder knap, niet bijzonder lelijk, gewoon gewoon. Mensen weten wel dat ze bestaat, maar als ze niet zou bestaan dan doet dat er ook niet zo veel toe.

Kirsten Dunst is een ander verhaal. Ze heeft halve ogen (Taylor Swift heeft ook zulk soort ogen, alsof ze niet helemaal open kunnen ofzo) en een heel ander soort uiterlijk dan Gwyneth Paltrow. Ik wist daarom niet langer hoe ik eruit zag. Want had ik nou een vierkant hoofd zoals Gwyneth of een vierkant hoofd zoals Kirsten? Het gaat namelijk niet om de vierkantheid (dit wordt een nieuw woord, let maar op), maar om de uitstraling die iemand heeft en die – in combinatie met je vierkante hoofd – leiden tot de conclusie of je de een of de ander bent.

Angelina Jolie heeft ook een vierkant hoofd, maar daar ben ik nooit mee vergeleken omdat ik gewoon nooit een Angelina Jolie zal zijn. Zelfs ik weet dat.

Ik begon te denken want Kirsten vind ik denk ik leuker dan Gwyneth. Niet in de laatste plaats omdat het nou eenmaal leuker is op een 34-jarige te lijken, dan op een 43-jarige. Vooral als je 26 bent. Kirsten is wat minder verhard door de wereld. Mijn gedachten begonnen net een beetje te wennen aan mijn nieuwe uiterlijk, tot ik onderbroken werd.

‘Ja! Kijk dan! Je bent haar echt.’ Voor mijn ogen (die gewoon helemaal open kunnen) werd zijn telefoon geplaatst. ‘Vooral nu met dat haar zo, en je lach. Als je lacht lijk je op Kirsten Dunst.’
Verwarrend. Als ik dus niet lachte dan was ik Gwyneth Paltrow, of nog erger: mezelf. En hoe zag dat er in godsnaam uit?

Hij draaide de telefoon weer naar zich toe en liet een goedkeurende ‘Hmm’ horen.
‘Wat? Nu ben ik ineens knap?’
‘Nee natuurlijk niet schatje! Je was altijd al knap.’

Er viel een korte pauze en daarna voegde hij eraan toe: ‘Alleen niet Kirsten-knap.’

 

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.