Mijn vriend is een echte Tinderman. Hij krijgt dan ook bij dezen de bijnaam ‘Tinderman J.’. Niet omdat ik hem via Tinder ken, zoals de meeste Tindermannen op Lilyrose, maar omdat hij mijn grootste bron aan Tinderverhalen is. Om de één of andere reden weet hij toch altijd de rare types er tussenuit te halen.

Zijn laatste Tinderverhaal ging over een meisje dat -hoe toepasselijk- Shady heette. Ze was niet aan de pil, wilde geen condoom gebruiken (want ‘haha dat voelt zo onnatuurlijk haha’) en ze wist haar huisnummer niet helemaal zeker.

J heeft vriendelijk bedankt. Toch baalde hij stiekem wel een beetje. Hij had toch op zijn minst op seks gehoopt, ook al had hij met dit meisje net zo’n match als een theelichtje met een blok ijs.

Nu zijn er al flink wat meisjes de revue gepasseerd de afgelopen jaren. Maar het enige wat al deze meisjes gemeen hebben is een Tindermatch met Tinderman J.

‘Wat is nu eigenlijk jouw type?’ vroeg ik J. Ik wist eigenlijk al wat het antwoord ging worden, want al die jaren is dat antwoord hetzelfde geweest.
‘C.’ antwoordde hij, zoals voorspeld. C is een ex van jaren geleden, en sindsdien zijn droomvrouw. Niemand heeft hem ooit echt van gedachten kunnen veranderen. C is zijn Hoge Lat Meisje.

Ik zocht haar op via Facebook om haar weer voor de geest te halen.

Wat ik zag was vooral een grote neus, een dik montuur en een puntkin. Het was een heel lief meisje, dat straalden haar ogen uit. Maar mooi? Nee. Niet dat dat erg is natuurlijk, maar voor de meeste mannen met Hoge Lat Meisjes is dat wel een dingetje. Ik was nu nieuwsgierig.
‘Wat is er nu zo bijzonder aan haar?’ vroeg ik.
‘Haar glimlach, haar lichaam, haar intelligentie, hoe ze vol enthousiasme praat, over alles…’ En terwijl Tinderman J wegmijmerde bij zijn herinneringen aan zijn C, bedacht ik me hoe het zou voelen om iemands Hoge Lat Meisje te zijn.

Als ik haar was, zou ik willen weten dat iemand zo over me dacht.

Dat iemand vond dat ik de droom was, en dat niets daaraan kon tippen. Dat iemand mijn naam uit zou spreken alsof het iets magisch was. Dat als die iemand met mij zou zijn, de wereld compleet zou worden. En dat, wat ik ook zou doen, dat nooit zou veranderen.

En als je dan zo’n Hoge Lat Meisje (of Jongen) hebt, dan doe je er toch alles aan om bij diegene te zijn? Je laat toch op zijn minst weten dat zo iemand zoveel voor je betekent? Al is het maar om later, op een schoolreünie of een ander soort ellendige bijeenkomst, niet te horen: ‘Oh, maar ik had echt wel een dikke crush op jou, vroeger!’

En dan de rest van je leven je hoofd tegen de muur te willen slaan om wat je had kunnen hebben als je maar even wat risico had genomen.

‘Dus wat is je plan?’

Ik typte de woorden, maar wist ook wat het antwoord ging zijn. Want ook dat antwoord is in al die jaren niet veranderd.

‘Nog jarenlang ongelukkig blijven en met Shady meisjes afspreken; wat het allemaal net niet is.’ antwoordde hij.
‘… Waarom?’
‘Omdat dat wel haalbaar is.’

Ik sloeg mijn laptop dicht en vroeg me af wat voor antwoord ik dan had verwacht.

 

 

Over de auteur

Koopt alleen blauwe dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.