Ja, je leest het goed! Terwijl ik dit typ zit het er alweer op, maar de ervaring is het zo waard om te delen. Ik zal maar met de deur in huis vallen: geen centimeters deze keer. Nee maar echt, ik was zó blij met het resultaat dat de meting er helemaal doorheen is geschoten. Maar natuurlijk heb ik wel een gewicht voor jullie.

Op dag 50 woog ik 55,5 kilo.

Dat is 4,9 kilo minder dan op dag 1! Mijn buik voelt platter en een stuk beter. Soms wrijf ik zelfs even over mijn buik om te voelen of het er niet magisch bij is gekomen haha! Ik kan het gewoon niet geloven. Ik voel me zo ontzettend goed over mezelf! Niet alleen ben ik afgevallen, maar ook een stuk steviger in mijn schoenen gaan staan.

20160214_111253

Regelmatig kwamen er mensen naar me toe met vragen. Ik had totaal geen zin om mijn nieuwe levensstijl te verdedigen. Hier zijn de meest irritante vragen, en de antwoorden die ik daarop gaf.

“Is dat wel zo gezond? Krijg je wel genoeg vitamines binnen?”

Wijzend naar het broodje kaas in hun handen was mijn antwoord “En je denkt dat jij daar wel genoeg vitamines mee binnen krijgt?” Ja, ik krijg genoeg vitamines binnen. Alleen vitamine B12 is even een dingetje.

“Mag je dit wel eten?”

“Ik mag alles eten wat ik maar wil, maar ik kies er zelf voor om het niet te doen.” Omdat ik laatst een documentaire zag waarin een meisje zei: “Kattenmelk is voor babykatjes, rattenmelk is voor babyratjes, en koeienmelk? Dat is voor babykoetjes.” Ik bedoel, wij zijn de enige diersoort die de moedermelk van andere diersoorten drinkt. Of de onbevruchte embryo’s van andere diersoorten eten! Ew… Ik heb gelijk geen honger meer…

“Wil je dan geen vlees eten?”

“Nou, nee, eigenlijk niet. Ik ben vroeger enorm allergisch geweest voor vlees.” Ik kreeg blaren op een niet zo charmante plek en mijn oma heeft ervoor gezorgd dat mijn lichaam gewend raakte aan het eten van vlees. Daar ben ik haar nog steeds heel erg dankbaar voor, anders zou deze levensstijl een dwang zijn en niet een keuze.

“Wat eet je dan wél?”

20160224_073641“Groenten, peulvruchten, fruit, rijst, couscous, ooh, weet je wat echt zó lekker is..?” En dan ga ik helemaal los. Ik weet dat het oprechte interesse is en deze vraag is misschien niet zo heel irritant, maar het voelt alsof andere mensen denken dat ik heel erg beperkt ben in mijn keuzes. Maar dat ben ik niet en zo voelt het ook niet.

Maar hoe nu verder?

Na de 50 dagen vegan wil ik deze levensstijl wel heel graag aanhouden. Niet alleen omdat ik anders gelijk weer aankom, maar ook omdat ik me heel erg goed voel. Mijn buik voelt een stuk rustiger en mijn hoofd is een stuk rustiger.

Iedere week maak ik voor mezelf een eigen veganistische weekplanning, met hier en daar een uitzondering. Zo wil ik heel graag in het weekend wat rustiger aan doen, en eet ik op zondag bij de ouders van mijn vriend. Daar eet ik ook wat vlees en zo krijg ik direct vitamine B12 binnen. Is dat ook weer opgelost.

Het leek me leuk om deze weekplanning met jullie te delen, daarom zal er vanaf nu iedere donderdag een blog online komen. Hierin staat het weekmenu, een korte uitleg, de macro’s per dag én een boodschappenlijstje voor die week. Hoe handig is dat?!

Deze weekmenu’s zijn volledig op mezelf afgesteld, dat betekent dat er in het weekend enkele maaltijden zullen zijn die niet vegan zijn. Ook zullen er recepten zijn die ik niet kan delen omdat deze uit een e-book komen. Daarvoor zal ik uiteraard alternatieven aandragen en die zullen verwerkt worden in de macro’s.

Over de auteur

Wij zijn Lilyrose, een online magazine dat zich bezighoudt met entertainment, lifestyle, liefde en alle dingen die daar tussenin hangen.

één antwoord

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.