Het afgelopen jaar was druk. Loeidruk. Het plannen van een bruiloft neemt veel tijd en energie in beslag, maar behalve dat was ik ook nog bezig met een master, had ik een druk leven thuis en werkte ik meer dan het jaar daarvoor. Omdat dit nog niet genoeg was, besloot ik ook nog vrijwilligerswerk te doen en schreef ik voor de leuk stukjes voor Lilyrose. Naja, dat laatste eigenlijk niet meer op een gegeven moment.

Verdwaald in de to-do’s

Wanneer mensen mij vroegen of ik zin had in de bruiloft of hoe het stond met de planning, reageerde ik altijd een beetje afwezig dat ik het zo druk had, dat ik de bruiloft een beetje had verwaarloosd en vervolgens probeerde ik het gespreksonderwerp naar een leuker onderwerp te sturen. Broccoli of iets dergelijks.

De realiteit was echter dat ik inderdaad niet goed wist hoe het er voorstond met de bruiloft. En dat ik er door de duizend dingen op mijn lijstje eerder tegenop zag, dan dat ik er zin in had. De voorpret was dus bedorven. Toen ik dit aan de huisarts opbiechtte (waar ik zat nadat ik voor de zoveelste keer weer eens overdag in slaap was gevallen), vroeg hij of hij mijn agenda mocht zien. De arme man kreeg zelf spontaan stress van alle afspraken en lijstjes en het werd tijd om prioriteiten te stellen.

Keuzes, keuzes, keuzes

Ik was er nogal op gebrand om mijn master in een jaar te behalen. Dat dit totaal niet realistisch was, vergat ik voor het gemak. Ik ben geen academische ster, studeren kost me veel tijd en energie. Doordat ik veel werkte, lukte het me niet dit waar te maken. Dan gaf ik mezelf weer op mijn kop en mocht ik van mezelf niks leuks doen, zoals bezig zijn met de bruiloft. Het afstuderen stel ik uit, dan maar een half jaartje langer. Ook moet ik wat liever voor mezelf gaan zijn, want een mens kan nu eenmaal niet alles tegelijk.

Met alle randactiviteiten stop ik momenteel, behalve het schrijven dan. Dit is de enige uitlaatklep die wel energie geeft en ik hoop dat er nu ruimte in mijn hoofd komt om dit weer regelmatig op te pakken. Daarnaast verdient de bruiloft nu de aandacht. De voorpret eigen ik me weer toe.

Het lijkt een beetje de tendens van deze tijd te zijn. Iedereen is druk, eist veel van zichzelf en vergeet dat niet alles snel, sneller, snelst kan. De komende tijd houd ik me dus bezig met frivoliteiten als haarspeldjes, bedankjes en wel of geen krullen in mijn haar. Het moet wel leuk blijven.

 

Over de auteur

Dat ik ga trouwen wil niet zeggen dat ik alles ineens serieus ga nemen. Het belangrijkste van een bruiloft? Of het eten wel goed is.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.