Ik zit achter de kassa, al jaren. En hoewel mijn CV er niet beter van wordt, heb ik er wel wat dingen geleerd.

Één van die dingen is dat mensen niet meer lezen. Mensen scannen, maar ze lezen niet. Misschien wel de grote letters, even gauw. De rest slaan ze over. De supermarkt hoeft alleen maar een groot bord neer te zetten met de tekst ‘GOEDKOOP’ en mensen slaan massaal in omdat ze denken dat er iets in de aanbieding is. Of de supermarkt prijst iets af, en de nieuwe prijs hangt er met koeienletters boven. De doorgestreepte prijs leest niemand, want dan pas zouden ze zien dat het product slechts 4 cent goedkoper is dan normaal.

Hier maakt de supermarkt dankbaar gebruik van. De prijzen echt verlagen hoeft niet, als mensen maar denken dat ze voordeliger uit zijn. Want ja, als het in de aanbieding is, kun je er maar beter twee van meenemen. Dat is éxtra voordelig.

‘Contactloos pinnen buiten werking?!’ leest de klant hardop van het briefje aan mijn pinautomaat. Ze kijkt me verbijsterd aan. ‘Kan ik nu niet pinnen?!’
Ik bijt even op mijn tong en leg dan zo vriendelijk mogelijk uit dat ze gewoon kan pinnen. Alleen niet contactloos. Maar iets in mij wil haar door elkaar schudden en roepen: ‘Kun jij wel lezen?!’

We merken het hier ook op Lilyrose. Mensen zien graag korte stukjes, of liever nog: Plaatjes en filmpjes. Een titel die in je vertelt dat Iemand Iets Ongelovelijks Doet Waarvan Je Het Resultaat Nooit Zult Zien Aankomen doet het ook goed. Dat je op zulke pagina’s door de advertenties het artikel niet meer ziet, lijkt niet veel uit te maken. Maar daar horen wij niet bij. Wij schrijven. En daarmee leggen we het vaak af tegen de rest.

Een platte tekst, zoals deze, leest helemaal niemand. Er moeten grote tussenkoppen bij, en plaatjes, heel veel plaatjes. Het liefst een plaatje per alinea. En dan moet die alinea niet te lang worden, natuurlijk. Want dan haken ze af. En natuurlijk moet je dan wel schrijven over seks, want dat lezen mensen wel. En dat moet ook heel duidelijk zijn in de titel. Seks verkoopt.

Het irriteert me mateloos. Het irriteert me dat grote websites ongelooflijk domme spelfouten maken en toch grote websites blijven. Het irriteert me dat niemand meer luistert naar de songtekst en artiesten de meest oninteressante zinnen mogen zingen. Het gaat allang niet meer om de inhoud.

Een artiest hoeft geen mooie stem te hebben, alleen een mooie kop een een interessante image. Een website moet mooie plaatjes hebben en korte stukjes over mensen die Ongelooflijke dingen doen. Bloggers worden Vloggers en Vloggers worden Viners. En omdat iedereen moet meedoen, is er zoveel content dat je nooit genoeg tijd hebt om alles te bekijken.

Ik kijk porno. En ik kan het hier rustig schrijven, want 99 procent van jullie is toch al afgehaakt.

Over de auteur

Koopt alleen blauwe dingen.

7 reacties

  1. Sven

    Dat is ook de snelheid van de maatschappij. Dat moet je niet willen. Lekker wel lezen. Ook boeken.
    Of jouw blogs. En toch weer verbaasd moeten lezen dat het uiteindelijk toch eindigt met porno 😉

    Beantwoorden
  2. Falco Renierkens

    Omg dit is te epic geschreven. En zo waar! Soms weet ik ook niet meer wat ik moet met m’n schrijfstijl op m’n blog. Langer of korter, meer of minder beeldmateriaal.. maar zoals jij het doet bevalt me wel 😀

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.