Ik ga geen reclame maken. Nee, je weet zelf wel waar je dit soort dingen kan krijgen. Supermarkten maken je kinderen helemaal gek en als je kinderen gek zijn geworden kan je zelf nog sparen voor een heerlijk etentje of avondje uit. Of lekker gillen bij Max op het circuit. Of je longen er met korting uit schreeuwen in een achtbaan. Het kan allemaal als je maar als een gek spaart en een fortuin uitgeeft aan boodschappen.

FB_IMG_1466594415603

En daar zit vaak het probleem.

Wij zijn een gezin van drie mensen. We eten voornamelijk groente, fruit en gezonde dingen en hebben weinig aan de “speciale” aanbiedingen voor extra zegeltjes,plaatjes, kaartjes, messen, hamsters, poppetjes of wat dan ook.  In het verleden heb ik een paar mooie albums bij elkaar gespaard voor mijn dochter waar ze nog steeds veel informatie uit haalt over dieren. Zij blij, ik blij. Leerzaam en leuk.

Maar dan begint het weer: de actie is afgelopen en de eerste berichten komen al een week voor sluitingsdatum op Facebook en Instagram voorbij: “Onze kinderen willen allebei een boek vol sparen, maar we hebben nog niet eens een boek vol kunnen sparen. We missen nog de volgende nummers …” Of deze die ik ook ooit eens voorbij zag komen: “Omdat de kinderen elke dag ruzie maken wie welke poppetjes mee naar school mag nemen vragen wij of mensen ons kunnen helpen om twee setjes compleet te krijgen…”

Complete zotheid. Gekte alom.

Goed ik heb maar 1 kind, dat maakt het sparen wat makkelijker, maar ook wij ontkomen er niet aan. Gisteren ging ook mijn Facebook status wederom over een spaaractie. Ditmaal over Dino’s.

20160704_115545_52d_804

En ik moet zeggen, het is ditmaal ook werkelijk weer leerzaam.

Sowieso ben ik een enorme fan van Dhr. Vonk. De manier waarop hij uitlegt aan kinderen hoe belangrijk dieren en natuur zijn en zijn onophoudelijke enthousiasme en energie werken aanstekelijk. Ook heeft hij een enorm gevoel voor humor en is zelfspot hem ook niet vreemd. Regelmatig lig ik dubbel om zijn post’s op Facebook en Instagram. Zijn droge commentaar maakt dat de onderwerpen die hij brengt niet slaapverwekkend maar zelfs interessant en boeiend zijn. Ja dat doet deze meneer goed.

Maar ik dwaal af, want hoe leuk en leerzaam dit ook allemaal is, mijn punt is dit:

Ik haat het gebedel om een collectie compleet te krijgen. En toch krijgen ze zelfs mij zo ver om ook te bedelen. Ja, ik vind het werkelijk knap. Om je kind niet buiten de boot te laten vallen (want anderen hebben natuurlijk allang zo’n plakboek volgeplakt) en omdat je aan je kind ziet dat ze het echt leuk vindt, ga je toch overstag. Om om plaatjes te leuren. En voor jezelf, om daarna uit eten te kunnen om even op adem te komen. Of om een mes te scoren om je woede op een wortel te kunnen afreageren. En toch doe je het zelf. Helemaal alleen zelf.

Aan mijn fiets hangt een hamster met een enge lach. Overblijfsel van een EK of WK in een ver verleden die me er elke keer aan herinnert hoe ook ik elke keer weer in die val trap. Die me vuil toelacht en lijkt te zeggen: “Ja ook jij trapt hier elke keer weer in dombo. Kijk ik ben het bewijs!”
Elke keer opnieuw. Dom dom dom. En die hamster wil ook gewoon niet kapot, helaas.

Supermarkten doen er steeds meer aan om klanten te trekken. De meest gekke aanbiedingen, acties en reclames om jou als consument maar vooral het geld uit je zak te kloppen. En soms zitten er tussen al die acties toch wel parels bij….  (Die kon je toch ook ooit sparen? )

 

20160704_125346_2fb

 

 

Over de auteur

Op mijn 26e had ik het helemaal gehad met niet zijn wie ik ben. Ik vertelde de wereld mijn coming out en stortte me in de wereld van lesbiennes. Maar of er veel verschil is tussen lesbisch zijn en hetero.... Ik heb zo mijn twijfels.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.