Maandagen, cavia’s die huiswerk opeten, zeurende mensen in de supermarkt die de rij nog eindelozer maken en fietsbanden die met opzet leeg lijkten te lopen zijn slechts een paar voorbeelden van dingen die een ordinaire vreetbui kunnen veroorzaken. Even filosofisch gezegd: het leven is soms gewoon prut. Tegenslagje hier, gemiste bus daar. Tel daar een dosis vrouwelijke hormonen bij op en ik kan weer hoofdsponsor worden van een bedrijf dat gespecialiseerd is in tissues. De vraag is nu, hoe gaat een mens om met de vervelendheid van het dagelijks leven zonder een overdosis donuts tot zich te nemen?

Dit kun je doen

De makkelijkste manier is de eerste de beste supermarkt in te vluchten en daar een chocoladereep scoren ter grootte van een klein nijlpaard. Twee minpuntjes: dit verschilt niet heel veel van de bovengenoemde donut overdosis en de kater komt later. Chocolade is heerlijk. Ik zou er een ode aan kunnen wijden, maar met dat genot komt ook altijd de nodige portie schuldgevoel kijken. Deze nare emotie slaat meestal toe op het moment dat ik me realiseer dat ik de hele reep in een recordtijd van 27,3 seconde naar binnen heb gewerkt. En dan hoef je nog niet eens calorieën te tellen om je rot te voelen.

Een andere manier om je gedachten te verzetten is door naar een film te kijken. Uiteraard met complementaire bak popcorn of chips. Een komedie om de lachspieren aan te zetten of een ouderwetse dramafilm om alle frustraties eruit te huilen. Pas wel op dat je geen mascara draagt, dat geeft zo’n troep.

Mochten deze manieren om te vluchten voor de nare realiteit je nou totaal niet aanspreken, dan bestaat er altijd nog de mogelijkheid je te wenden tot comfort food. Voor mij is dat een warme, makkelijk te eten maaltijd. Een bord voor risotto met lekker veel kaas of zelfgemaakte tomatensoep. Als het maar warm en kruidig is.

The thing is…

We hebben allemaal te maken met tegenslagen. Ja, daar baalt een mens van en dat is niet meer dan logisch. Maar zwelgen in zelfmedelijden (met of zonder troostvoedsel) levert niemand wat op. Het leven is nu eenmaal niet altijd een picknick, maar je bepaalt zelf hoeveel boterhammen je smeert.

 

 

Over de auteur

Dat ik ga trouwen wil niet zeggen dat ik alles ineens serieus ga nemen. Het belangrijkste van een bruiloft? Of het eten wel goed is.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.