De zomervakantie komt eraan. Leuk! Weken voorpret, regelen en weeronline in de gaten houden. En dan ontspannen op een lekker warm stukje aarde. Ja, zo gaat het bij menig stel. En zo ook bij ons.

Alleen bij ons komen er nog ander factoren kijken, want ik wil niet in elkaar geslagen terug komen. Ik hoef geen gevangenis van binnen te zien omdat er toevallig in mijn paspoort staat dat ik getrouwd ben met mijn vrouw. Ik wil niet in een lijkenzak het vliegtuig weer terug hebben. En ja dat klinkt extreem, ik weet het. Maar zo zou het zomaar eens kunnen gaan, want ook al mag ik in Nederland redelijk vrij uiten dat ik getrouwd ben met een vrouw, in sommige (vakantie)landen zal me dat niet in dank afgenomen worden.

Nou kan je aan mij over het algemeen niet zien dat ik op vrouwen val, maar bij mijn vrouw valt het gewoon meer op.

11885707_832759596819345_460387133990793744_o

Dus onze voorpret gaat ongeveer zo: “Oh schat, kijk eens wat een geweldig mooie omgeving.”
“Ow ja, jeetje dat zou ik best een keer in het echt willen zien, waar is dat?”

En dan de teleurstelling in de ogen van je partner als je er achter komt dat het Jamaica is en dat je er een gevangenisstraf van 10 jaar kan krijgen als lesbienne. Ja hallo, wie wil er nou niet naar zo’n mooi land?! Nou ja, nu ik weet dat je er op straat al uitgescholden wordt en dat je vrij snel in de gevangenis belandt… Ik niet meer, helaas.

Een van mijn grote dromen is een rondreis met een camper door Amerika. Het lijkt mij zo’n mooi divers land. En ja, ik weet dat Amerika ontzettend groot is, dat er plekken zijn waar je echt geweldig kan verblijven als holebi zijnde. Toch zal ik voorlopig niet snel vertrekken naar dat land.

Ook al is officieel het homohuwelijk goedgekeurd, lees ik met angst en beven over de “toiletwet” in North Carolina. Die gaat veel verder dan het wel of niet mogen plassen op een bepaalde wc. De hele wet draait het verbod op discriminatie van homoseksuelen terug. En inmiddels zijn er meer staten die dergelijke wetten aannemen. En dan zijn de presidentsverkiezingen nog niet eens geweest!

Bye bye Grand Canyon en Death Valley. Voorlopig kom ik jullie niet bezoeken.

1098343_462130960548879_1410973355_n

Onze eerste vakantie samen ging naar het prachtige Kroatië. Wat een prachtig land. Wat een vriendelijke mensen.

En tot onze verbazing: wat veel lesbische stelletjes. Dat was iets wat ons echt op viel. Zo naïef als ik toen nog was boekte ik gewoon een vakantie en ging. En wat had dat achteraf fout uit kunnen pakken! We zijn door heel wat landen gereden waar het voor ons moeilijk vertoeven zou zijn, en Kroatië zelf schijnt ook helemaal niet zo homovriendelijk te zijn voor en onder zijn eigen bevolking, hoorden we achteraf. Oeps.

Vorig jaar vertrokken wij naar Italië. We zaten dan wel heel hoog in Italië, want in het zuidelijk deel schijn je beter niet te kunnen komen als homoseksueel zijnde. Daar is Vaticaanstad, de Paus en de hoeksteen van de samenleving alom aanwezig. Sinds februari dit jaar is er wel een nieuwe wet door de regering aangenomen dat homoseksuelen een geregistreerd partnerschap mogen afsluiten. Echter blijft het verboden om samen kinderen te adopteren of te trouwen. Maar goed, ik dwaal te veel af.

11856411_832759646819340_5408775850031202985_o

Wij gingen naar Italië. En ik moet eerlijk zeggen, wat een machtig mooi land! Wat een uitzichten, wat een mooie bergen, wat een geweldige meren. Ik heb me drie weken uitstekend vermaakt. Op de camping stonden we tussen Nederlanders en Duitsers en was het voornamelijk gewoon feest.

De eigenaresse was een schat van een vrouw waar we heel wat mee hebben gepraat. En zolang je niet te veel uiting geeft aan je geaardheid door hand in hand te gaan lopen bijvoorbeeld, kan je in het noorden van het land bijzonder goed zijn. En toch voelde het voor mij niet alsof ik helemaal mijzelf kon zijn, want zoals elk getrouwd koppel wil ik ook wel eens de hand in hand lopen met mijn vrouw. En wil ik ook wel eens een arm om haar heen slaan. En juist die gebaren, die kleine dingen, die voelden niet goed. Niet vanzelfsprekend om dat te doen in dit land. En ik vind dat erg. Heel erg.

Dat er mensen zijn die zo moeten leven. Voor wie dit dagelijks de realiteit is. Mensen die niet willekeurig uit een brochure een vakantie kunnen prikken. Die niet met een dartpijl op een wereldkaart kunnen bepalen waar ze nu heen gaan. Die kortom altijd moeten nadenken over de volgende zet in hun leven.

En dan is waar je op vakantie kan gaan nog een luxeprobleem. Je zal maar in zo’n land wonen…

 

Over de auteur

Op mijn 26e had ik het helemaal gehad met niet zijn wie ik ben. Ik vertelde de wereld mijn coming out en stortte me in de wereld van lesbiennes. Maar of er veel verschil is tussen lesbisch zijn en hetero.... Ik heb zo mijn twijfels.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.