De friend zone. De enige plaats waar je de beste en de slechtste tijd van je leven hebt. Het is als een prachtig onbewoond eiland: allemaal heel leuk en aardig, maar we moeten wel reproduceren. En dat gaat niet lukken in je eentje. Ook niet als je hem in een kokosnoot steekt… Ook niet als je de kokosnoot in jou steekt…

Als we beter kijken naar de friend zone, dan zien we voornamelijk mannen wanhopig rondjes lopen en snode plannetjes smeden om eruit te komen. Maar eenmaal in de friend zone kun je het eigenlijk wel schudden. Je zult van goeden huize moeten komen om te ontsnappen. Mannen zitten er vaak voor eeuwig in en sinds kort loopt er tussen al die mannen, ook een vrouw rond:

Le moibeing_in_the_friend_zone_640_05

That’s right! Hier in de friend zone, bevind ik me tussen allemaal hele lieve jongens die stuk voor stuk ‘’mijn beste vriend’’ worden genoemd door het meisje waar ze verliefd op zijn. Ik ben niet de beste vriendin van de persoon die mij gefriendzoned heeft. Ik denk dat de omschrijving die hij over mij geeft, in de buurt komt van: ‘Ja ze is wel chill om mee rond te hangen.’

Toen dit anderhalve maand terug begon, dacht ik dat De Man Die Mij Friendzonede (DMDMF) en ik wel een beetje op één lijn zaten. Ik ontmoette hem tijdens een bijeenkomst en het was erg gezellig. Na een maand of twee wikken en wegen, bedacht ik me ineens dat het afstand houden geen enkel nut had. Ik vroeg me af waarom ik dat überhaupt had gedaan.

DMDMF en ik spraken elkaar toch al regelmatig en het leek er niet op dat hij gewoon een vriend wilde zijn. Dus ik waagde de sprong. En ik sprong rechtstreeks de kroeg met hem in.

Nu zijn we anderhalve maand verder.

DMDMF en ik raken niet uitgepraat, we lachen met elkaar, hij is slim, gezellig, rustig, creatief… Hij is alles. En de leuke dingen die we doen, maken het alleen maar leuker. Er is maar één leuk ding dat we niet doen: elkaar aanraken.

Ik betrap mezelf er constant op dat ik mijn hand op zijn been wil leggen, of even aan zijn arm wil voelen, want gespierde arm… Maar ik doe het niet, want dat is raar en wanhopig en raar en heel raar. Je gaat niet zomaar aan iemands arm zitten. Of een hand op zijn been leggen. En eigenlijk mag je daar helemaal niet aan denken.

friendzone2

Ik dacht dat mannen en vrouwen niet bevriend konden zijn en dat mannen die wél bevriend zijn met een vrouw, alleen maar bevriend zijn in de hoop dat ze ooit meer zullen zijn dan bevriend.

Volgen we het nog?

Ja? Ik niet.

Volgens mij zit ik niet langer in de friend zone, volgens mij bén ik de friend zone. Ik lig vooral overhoop met mijzelf, want heb ik niet – in de vele stukjes hiervoor – duizend keer gezegd dat mannen niet te hard van stapel moeten lopen? Dat mannen zich moeten gedragen? Dat mannen zich best wel eens in mogen houden?

Be careful what you wish for.

En DMDMF heeft geen enkel idee dat hij me heeft opgesloten in de friend zone. Hij ontmoet mijn vrienden, hij heeft een hele prominente plaats in mijn leven op dit moment, we zijn veel bij elkaar en als we niet bij elkaar zijn, stuurt hij de hele dag berichtjes en foto’s… Hij besteedt heel veel aandacht aan me, maar mijn broek uittrekken, ho maar!

Ik heb alle mogelijke scenario’s al een keertje in mijn hoofd voorbij laten gaan en nu heb ik de meest logische punten verzameld. Dat is ook wanhopig en raar, maar niet zo raar als plotseling aan iemands arm voelen.

Mogelijke opties:

  1. Hij is opzoek naar een goede vriendin en zoekt geen gaten om op te vullen (zowel letterlijk als figuurlijk)
  2. Hij is verlegen of onzeker
  3. Ik geef hints die zo stil zijn dat je de vogels tien kilometer verderop eerder zal horen dan mijn hint
  4. De gelegenheid heeft zich nog niet aangediend
  5. Gewoon niet geïnteresseerd

Persoonlijk neig ik het meest naar optie 1, 2, 3 en 5. Want optie 4 had er wel kunnen zijn als DMDMF zich niet elke keer angstvallig omdraaide om de avond af te sluiten. Kortom: optie 4 is helemaal geen optie. Denk die maar weg.

Maar wie het kleine niet eert…

Ach, het is ook niet zo erg. Ik heb iemand waarmee ik kan lachen en elk moment van de dag kan afspreken. Iemand die naar me luistert, super lief en behulpzaam is. Iemand die me elke ochtend een goedemorgen wenst en elke avond zegt dat ik lekker moet slapen. Hij geeft me complimentjes en ik voel me nooit onzeker bij hem.

Tja… Hier, middenin de friend zone, heb ik het vriendje gevonden waar ik mijn hele leven naar opzoek was. Maar alleen bevriend zijn is een stukje veiliger.

Liever een goede vriend, dan een klote relatie.

friend-zone

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.