Ik zei het al: mijn Shopaholic verslaving is nog niet voorbij. Na de Nederlandse debutanten (die overigens niet zo interessant waren als ik had gehoopt), greep ik mijn Shopaholic omnibus er weer bij. Meestal lees ik drie á vier boeken tegelijkertijd, maar daar komt weinig van terecht als je eenmaal in de avonturen van Shopaholic Becky Bloomwood duikt.

Confessions of a Shopaholic is de binnenkomer, maar wist je dat er inmiddels al acht (!) delen in deze reeks zijn verschenen? Stuk voor stuk fijne chicklits die je, als je eenmaal kennis hebt gemaakt met Rebecca en Luke, ook echt wil lezen. Er is tevens een bijzonder slechte film uitgebracht die de eerste twee boeken combineert. Kijk die maar niet; je zult zelden zo’n kut film zien.

Ik las de afgelopen twee weken de overige twee boeken van de Shopaholic Omnibus. Te beginnen bij:

Shopaholic – In alle staten (Shopaholic Abroad)

In Shopaholic Abroad gaat het Becky voor de wind. Ze heeft een relatie met Luke, is een ware tv-ster én ze heeft geen schulden meer. Nouja… Als je de uitgaven die ze in New York doet niet meetelt. En de uitgaven die ze doet in het warenhuis in Engeland. En de luxe lunchgerechten. En de kleding die ze niet kon laten liggen bij DKNY. En de kredieten die ze moest afsluiten om haar huis opnieuw in te richten. En die nieuwe badjas die wat duurder was dan ze had gedacht, maar die ze zeker een keer gaat dragen.

Vertaalwerk

Shopaholic Abroad is een fijn boek dat wederom lekker wegleest. Ik moet hier wel bij zeggen dat ik me begin te storen aan het vertaalwerk. In de vorige review gaf ik het al aan, maar inmiddels weet ik het zeker: de shopaholic reeks staat bomvol Engelse humor enne… die komt niet zo lekker uit de verf in het Nederlands. Ik wil niet ongenuanceerd met mijn vinger naar de vertaler wijzen, maar op bijna iedere pagina staat wel drie tot zes keer: ‘Ik bedoel maar…’

‘I mean’ is een leuke zegswijze die in het Brits veel gebruikt wordt, maar in het Nederlands werkt dat gewoon niet. Het wekt op een gegeven moment met name ergernis op bij de lezer.

Rebecca wordt volwassener

Desalniettemin is deze ook weer leuk hoor. Er wordt dieper ingegaan op de relatie van Rebecca en Luke en ook de andere personages krijgen veel meer kleur. De verhaallijn is niet bijzonder spannend (lees: cliché), maar Sophie Kinsella schrijft met een lekker tempo. Het is heel mooi om te zien dat Rebecca volwassener wordt en meer verantwoordelijkheid neemt… Behalve op het gebied van shoppen dan.

Een ”inbetweener”

Shopaholic Abroad is het tweede boek, maar als je het niet leest, zul je deel drie gemakkelijk kunnen lezen. Zie dit deel als eentje die deel 1 en 3 aan elkaar verbindt, maar alleen voor de echte liefhebber. Je mist geen cruciale info, maar omdat het zo leuk is om Rebecca te volgen, raad ik hem zeker aan. In het Brits. Dat dan weer wel.

De omnibus van Shopaholic sluit af met:

Shopaholic ties the knot

Of, in het Nederlands, ‘Shopaholic zegt ja!’

Wat een spoiler hé? De inhoud van het boek kun je wel raden, máár wat interessanter is: de verhaallijn is niet cliché. Rebecca werkt zichzelf in de nesten en is weer de Rebecca waar we in deel 1 kennis mee maken: chaotisch, dromerig en ontzettend onhandig. Hoewel dit derde deel van Shopaholic beduidend trager leest dan de vorige twee, heeft het wel een interessante spanningsboog.

Meer laagjes

Dit is het eerste boek binnen de Shopaholic reeks waarin er duidelijk meerdere verhaallijnen zijn verwerkt. We mogen als lezer veel meer zien van de bijpersonages. Zo krijgt het karakter van Luke een aantal interessante extra laagjes, de ouders van Becky worden prachtig neergezet en ook de nieuwere personages zijn om te smullen.

De groei van Rebecca is ongelooflijk. Hoewel ze weer begint als ongeleid projectiel, is het duidelijk te merken dat ze volwassener wordt. Ze durft haar eigen keuzes te maken en leert wat echt waardevol is voor haar. Daarnaast is het heel prettig dat Kinsella in dit deel niet heeft gekozen voor geldproblemen, waarschijnlijk omdat het gewoon te eentonig wordt. Deze keuze zorgt ervoor dat er meer ruimte is voor de ontwikkeling van de personen en relaties.

Conclusie

In Shopaholic ties the knot, merk je gewoon dat Kinsella meer schrijfervaring heeft. Jammer dat de vertaler (een ander dan in deel 2) er opnieuw niet echt wat moois van weet te breien, maar daar moet je als lezer dan maar even doorheen kijken. Er zit niks anders op, want het verhaal is wel een must read. Ik heb zelden een bruiloftsverhaal gelezen/gezien dat zo leuk chaotish aan elkaar hangt. Daarnaast is de plot gewoon te gek!

Jep. Ook deze kun je op je lijstje zetten.

 

Ik ben heel erg benieuwd wat Rebecca allemaal nog meer gaat doen. Maar er is ook zoiets als ‘te veel chicklit’. Ik ga me de komende tijd even terugtrekken met het nieuwe boek van Hannah Bervoets, het laatste deel van de Mr. Mercedes trilogie én een paar non-fictie boeken die ik nog moet uitlezen. Het zal dus even duren voor ik me weer in Rebecca’s avonturen stort.

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.