Ik hou van morgen. Meer dan van vandaag. Ik hou van het idee dat alles is gewist als ik wakker word. Het idee dat het elke dag oud & nieuw is. Het idee dat ik alles achter me kan laten wat ik vandaag niet kon. En als morgen ineens vandaag wordt, dan is er gelukkig weer een morgen waarop ik alles anders kan doen. Het is een oneindig verhaal tot er geen verhaal meer hoeft te zijn.

Ik hou van morgen, omdat het zegt dat het altijd anders kan. Alle verloren tijd, alle sportschoolabonnementen die je voor Jan Lul betaald hebt, alle afwas die je liet staan, alle dingen die je vandaag niet hebt gezegd, die kun je morgen nog steeds zeggen. Ik hou van morgen omdat morgen nog steeds bestaat. En dan slik ik even omdat het altijd morgen is, maar misschien niet voor mij.

Ik hou van morgen omdat het oneindigheid geeft aan de dingen die oneindig kunnen zijn. En oneindigheid aan de dingen die dat niet zijn. Ik hou van morgen omdat het zegt dat ik het altijd kan veranderen, maar dat het nu nog niet hoeft. Ik hou van morgen, totdat morgen me ineens drie jaar ouder heeft gemaakt.

Ik hou van morgen, waarop de vogels weer net zo hoog zullen vliegen (misschien hoger!) en de bloemen wachten tot het morgen lente is. Ik hou van morgen omdat mijn voorraad oneindig is, maar niet zo oneindig als mijn leven, dat elke morgen korter wordt.

Ik hou van morgen omdat ik dan kan stoppen met alles wat ik vandaag wilde doen. En kan beginnen met alles wat ik vandaag niet deed. Ik hou van morgen omdat ik morgen om zeven uur kan opstaan en iets van mijn dag kan maken. Ik hou van morgen omdat het me een antwoord geeft op de vragen die ik vandaag niet beantwoord kreeg. Ik hou van morgen zoals ik van wijn houd: alleen op de avonden. Als de kans om het anders te doen al vervlogen is.

Ik hou van morgen omdat mijn vader altijd zegt dat morgen alles anders is. 

Ik hou van morgen als ik op mijn morgen echt iets deed wat ik vandaag had willen en moeten doen. Ik hou van morgen als het morgen is, en dus vandaag, en ik met een gerust hart mezelf in bed kan laten vallen. Om te denken dat ik het morgen hetzelfde doe. Ik hou niet van morgen als vandaag maar eenmalig was en ik het morgen weer hetzelfde aanpak als eergisteren.

Ik hou van morgen omdat morgen bestaat. Tot ik wakker word en me bedenk dat morgen me misschien wel alleen laat. 

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.