De blinde vlek van het oog hallucineert er delen bij zodat jij denkt dat je alles compleet helder ziet. Oplichterij, maar aangezien we ons hele leven daar al aan gewend zijn, maakt het niet heel erg veel uit.
De blinde vlek in onze brein is een wat hardnekkiger dingetje. Ook deze hallucineert er op los tot op het punt dat je erin gaat geloven. Hoe vaak de resultaten ook het tegendeel bewijzen, je blijft geloven dat wat jij denkt correct is.

Zo’n blinde vlek heb ik ook. Het maakt niet uit wat mensen zeggen of hoe vaak ik het tegendeel voor mijn voeten geworpen krijg: ik blijf er heilig in geloven dat wat ik denk juist is.

Mijn blinde vlek is er altijd

Als ik opsta is hij er om me uit bed te sleuren en tegen me te zeggen dat het misschien vandaag wel goed zal komen. Als ik onder de douche sta is hij er om te zeggen dat ik me misschien eens moet scheren omdat het vandaag wel goed zal komen. Hij is de enige waarvan ik op mijn telefoon een melding krijg als hij wat zegt, omdat het elke dag misschien wel de dag is dat het goedkomt. En hij zorgt ervoor dat als ik weer alleen in bed lig, ik denk dat het morgen misschien wel goed zal komen. heart-157895_640

Heel af en toe – gemiddeld eens in de drie weken – krijgt mijn blind vlek ook gelijk. Dan sta ik ook echt op omdat het goed komt. Dan scheer ik me omdat het goed komt en dan staat er op mijn telefoon een bewijs dat het goed zal komen. Die dag nog. En dat weet ik dan honderd procent zeker.

Ik geloof er altijd heilig in.

Tot ik weer alleen in bed lig en me realiseer dat het helemaal niet is goedgekomen, ondanks dat het me wel beloofd werd. Dan rol ik mezelf in mijn dekens met het voornemen om er nooit meer in te trappen. Ik val verdrietig in slaap omdat ik al jaren denk dat het goed zal komen, terwijl ik daar nul bewijs voor heb. Terwijl het op alle momenten dat ik zo dichtbij ben, me pijnlijk duidelijk wordt gemaakt dat ik geloof in iets wat helemaal niet bestaat.

Dat is het punt waarop de blinde vlek even verdwijnt. Soms voor een paar uur, soms voor een week en soms voor een maand, maar hij komt altijd terug. 

Daar kan ik niets aan veranderen, want het is mijn blinde vlek. En de blinde vlek mag doen wat hij wil en mensen mogen twintig keer zeggen dat ik hallucineer, maar het komt totaal niet binnen.
Het eerste jaar knikte ik met ze mee, of ik gaf ze gelijk. Ik zei dan maar dat ik er inderdáád nu helemaal klaar mee was, maar dat was ik niet.

En – shocking! – dat ben ik nog steeds niet.

Iedereen is heel fanatiek en gepassioneerd om mij over te halen aan hun kant te komen staan en een dikke middelvinger op te steken naar mijn blinde vlek. Sommige proberen uren op me in te praten, of ze maken een lijstje met feiten die het tegendeel bewijzen over de blinde vlek. En dan knik ik braaf mee.
Pas als ze klaar zijn met hun verhaal zeg ik één zin. En die ene zin is de afgelopen maanden steeds frequenter uit mijn mond gekomen:

‘Je kunt zeggen wat je wil en ik weet dat je gelijk hebt, maar het dringt niet tot me door. Sorry.’

Dat is niet omdat ik een hekel heb aan de mensen die me proberen te helpen of omdat ik zo nodig gelijk wil hebben, maar het dringt gewoon niet tot me door. Dan kan ik wel doen alsof, maar daar schieten we op de lange termijn ook geen reet mee op. En dat spijt me ontzettend voor mijn lieve vrienden, ouders, en iedereen die denkt dat ik mijn verstand ben verloren, maar ik gelóóf ze niet. Mijn hoofd misschien wel, maar mijn hart niet, en zo lang die twee niet samenwerken ga ik er maar vanuit dat mijn hart het bij het juiste eind heeft.

candle-386607_640

Je op een hele rationele, planmatige of zekere manier door je leven heen werken, is niet een manier waarop ik het wil doen. Ik werk graag hard voor dingen waar ik in geloof en wat is er nou leuk aan als alles heel gemakkelijk gaat?
Als Lilyrose binnen drie maanden op het punt was waar het nu op is, dan had ik er lang niet zoveel van genoten als nu. Dan had ik mezelf afgevraagd waarom het me zomaar was komen aanwaaien en dan was ik waarschijnlijk ook niet gemotiveerd geweest om er nog twee jaar daarna heel hard aan te werken.

Om dingen te laten werken waarin je gelooft, moet je een heleboel geduld hebben.

Alles is zoals het moet zijn

Altijd. Daar geloof ik in. Net als dat ik geloof in de ware en erin geloof dat je niet van een miljoen mensen kunt houden. En ook niet van tien. En ook niet van vijf.

Ik geloof er ook heilig in dat mijn blinde vlek het ooit een keertje wint van mijn vrienden en dat vertel ik ze het liefste elke dag: ‘Accepteer het maar gewoon dat mijn blinde vlek ooit heel tastbaar wordt en dat jullie samen in harmonie moeten gaan leven. Accepteer het maar dat hij bij mij hoort en wees aardig voor mijn blinde vlek. Als je dat niet kunt accepteren dan gaat onze vriendschap simpelweg niet werken. Want mijn blinde vlek hoort bij mij.’

Tot nu toe zijn ze allemaal bij me gebleven, want ook zij worden er iedere dag aan onderworpen:

De blinde vlek die ze vertelt dat ik ooit zonder die van mij door het leven zal gaan. Misschien morgen, of misschien volgende week. Ook zij denken elke keer dat het ooit anders wordt, maar als ze heel eerlijk kijken weten ze ook dat de uitkomst altijd hetzelfde is.  

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.