Ook zo één die al tijden op de must read lijst stond: The Shining van Stephen King. Hij is pas een week of twee in mijn bezit, maar het was wel zo’n boek dat ik meteen wilde lezen. Vrienden van mij rilden alleen al toen ze de kaft zagen: ‘It’s really scary…’ Ja, ja… Het zal allemaal wel. Try me!

Het verhaal

Jack Torrence en zijn gezin worden na zijn ontslag binnengehaald bij hotel The Overlook. Jack zal hier in de winter – wanneer het hotel volledig is ingesneeuwd en onbereikbaar is voor de buitenwereld – de boiler controleren en simpele klussen uitvoeren. Nog voordat het gezin vertrekt, krijgt het helderziende zoontje Danny (”Jij hebt het licht, jongen”), verontrustende dromen. De man met de hamer, de vrouw in de badkuip en de stukjes hersenen op de muur van de presidentiële suite. Overlook is een hotel met een angstaanjagende geschiedenis. En hoe langer het gezin in het hotel zit, hoe duidelijker het wordt dat ze niet alleen zijn.

Langzaam. Tergend langzaam

The Shining is dé bestseller van de bestsellers. Het boek kwam in 1977 voor het eerst uit en is inmiddels aan zijn 23ste druk toegekomen. Toch vraag ik me een beetje af waarom. Ik lees graag van meneer King, maar The Shining is tergend langzaam geschreven. Het ene bosje vlak voor het hotel, het ene kiezelsteentje op de oprit, het uitzicht, de kamers, alles wordt tot in detail omschreven. En dat betekent dat je op een slakkentempo door de 500 pagina’s heen leest.

Waarschijnlijk is dit ook compleet mijn eigen schuld. Ik opende The Shining met het idee dat ik weggeblazen zou worden door het verhaal en dat gebeurde maar niet tot ik bij deel 4 aan kwam. Ik betrapte mezelf meerdere malen op de gedachte: wanneer gaat het nou beginnen? Wanneer wordt het spannend? Wanneer wordt het doodeng?

the shining

Toch merk ik dit wel vaker bij de boeken van Stephen King: ze bouwen dusdanig langzaam op, dat het lijkt alsof je de vierdaagse loopt met 1 kilometer per uur, zodat je de aanloop naar de finish kunt nemen met 80 kilometer per uur. Dat is er wel een beetje aan de hand in The Shining.

”It’s really scary…”

Dit is het moment waarop ik ga toegeven dat er inderdaad wel freaky fragmenten inzitten en ik me als een debiel heb gedragen tijdens de laatste delen van het boek. Tijdens het lezen van Misery, legde ik het boek wel eens weg omdat ik dacht dat ik ieder moment over mijn nek kon gaan van al die gruwelijke dingen. Bij The Shining heb ik ongeveer elke twee minuten achter me gekeken of er niet iemand in de kamer stond. En toen ik het boek weglegde om even wat te pakken, schrok ik me dood van mijn eigen weerspiegeling in een laptop scherm. Tja…

Die spanning wordt juist heel mooi gecreëerd door de trage, trage opbouw in het boek. En natuurlijk heb je Stephen King die op geheel eigen manier de gedachten van zijn personages middenin een zin stopt. Je hebt Stephen King die zijn eigen vreemde woorden verzint en ze dwangmatig laat terugkomen in de tekst. Woorden die rinkelen in je oren en waarvan je blijft nadenken wat ze nou kunnen betekenen.

Spoiler King

Stephen King heeft er een handje van om spoilers te plaatsen in toelichtingen over zijn verhaal. Nu is het grote geluk dat bij zijn eerste drukken, deze toelichting altijd als een ‘nawoord’ worden gegeven. Dit keer las ik een inleiding en binnen een halve pagina wist ik al wat er ging gebeuren in het boek. Klootzak. Ik had de inleiding liever weer als een nawoord gelezen, maar ach, je kunt niet alles hebben. Mocht je de nieuwste druk van The Shining aanschaffen na het lezen van deze review, dan raad ik je aan de inleiding als laatste te lezen. Vooral als je – net als ik – nooit uitzoekt waar een verhaal over gaat, voordat je het boek openslaat.

the shining

Al met al vond ik The Shining aardig. Waarom nou juist dit boek tot een van zijn grootste bestsellers hoort, vraag ik me wel een beetje af. Het was leuk, maar ik heb betere boeken van hem gelezen. Tijd voor de film? Ik denk het niet, die is half en half gebaseerd op dit boek. Waar ik wel naar uitkijk is de miniserie, die ga ik zeker ergens vandaan toveren.

Op naar deel 2: Dr. Sleep. Maar niet voordat mijn must read stapel weer een beetje gekrompen is. 

 

 

Koop bij bol.com

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.