Vergeleken met Game of Thrones (Song of Ice and Fire) is deze boekenreeks een stuk simpeler. Minder personages, minder koninkrijken, máár geen druppel minder bloed.

Meteen toen ik de Leeuwarder boekenwinkel ‘de Toverlantaarn’ binnenstapte vielen me een drietal mooi geïllustreerde boekenkaften op. Ja, ik ben zo’n type dat een boek beoordeeld op zijn kaft. Het verhaal volgt een aantal jongeren, verdeeld over een drietal koninkrijken, die een zoektocht voeren naar macht en magie. Als groot liefhebber van fantasie besloot ik het eerste boek van deze reeks aan te schaffen:

De Wraak van de Kroonprinses (Falling Kingdoms)

Er bevinden zich drie koninkrijken op het eiland Mytica. In het zuiden ligt het voorspoedige en prachtige Auranos, waar het verwende prinsesje Cleiona een bijna zorgeloos leven leidt.
Noord daarvan ligt het arme Paelsia, waar Jonas hard werkt op de wijngaarden van zijn vader.
Daar weer boven bevindt zich het bevroren land Limeros, waar het volk leeft onder de ijzeren vuist van de Bloedkoning, met Magnus als erfgenaam. In zijn zusje Lucia ontwaken gaven die niemand voor mogelijk hield.

Deze jongeren worden met elkaar verbonden door een bloederige moord, dat als een dominospoor tot meer moorden en bloed leidt. Waardoor ieders leven op de kop wordt gezet.

Ten eerste: Wat een ongelooflijke kut titel. De vertaling van dit boek is belabberd, en er zitten flinke spellingfouten in. Dit is een groot irritatiepunt. Vertaler Selma Soester: Schaam je!

Maar het boek is absoluut niet slecht. Het verhaal is duidelijk door een vrouwenhand geschreven, met momenten van gepassioneerde zoenen die in geuren en kleuren verteld worden, en prachtige mannen. De grote hoeveelheid geweld en bloed geven het verhaal dan weer een mannelijke twist. De hoofdstukken zijn per koninkrijk verdeeld, wat een duidelijk achtergrondbeeld geeft van de personages.

De verwende prinses Cleiona (Cleo) is één van de hoofdpersonages. Ik had niks met dat gezeur van haar. De belevenissen van de cynische kroonprins Magnus vond ik veel vermakelijker. Zo zijn er meer personages, maar daar ga ik niet teveel op in. Het verrassingselement in dit verhaal maakt het leuk. Hoewel ik veel situaties van ver zag aankomen, wist dit boek me toch een paar keer te verbazen. De Wraak van de Kroonprinses had mij in de ban. Nog voordat ik het eerste boek uit had, besloot ik de twee opvolgende delen ook te kopen.

De Rebellen van de Koning (Rebel Spring)

Geen uitleg dit keer, want ik wil niks spoilen uit boek 1.

De hoofdstukken waren in deel 1 verdeeld per koninkrijk, om duidelijkheid te geven over de beweegredenen van de personages. Dit tweede deel is verdeeld per personage. Een slimme manier om meer diepgang aan hen te geven. Sommige situaties kwamen in meerdere hoofdstukken voor, maar werden vanuit een ander oogpunt beschreven.

Dit boek is harder, bloediger en bevat meer seks. Vooral in de tweede helft. Vergeleken met Game of Thrones is het nog steeds mild, maar de vergelijking begint vanaf dit boek duidelijk te worden. Er zijn ook meer plottwists. Het lijkt alsof auteur Morgan meer lef kreeg toen ze dit deel schreef.

Nieuwe personages, nieuwe liefdes en natuurlijk nieuwe drama’s. Je maakt kennis met een vierde koninkrijk van over de zee: Kraeshia. Het is een ”tussenboek” met een goed begin en nog een betere afsluiter, waardoor ik meer wilde lezen.

Het Leger van de Duisternis (Gathering Darkness)

Dit boek gaat weer dieper op de nieuwe personages in. Maar ook de schrijfstijl verandert. Waar eerst de nadruk op de opbouw en uitleg lag, komt nu alles in snelvaart. Magie wordt vaker gebruikt en het Heiligdom krijgt een grote rol. Dit is een plek van pure magie, waar onsterfelijken leven. (Denk maar aan een soort hemel met engelen).

Helaas wordt het verhaal op de laatste 100 pagina’s afgeraffeld. Belangrijke gebeurtenissen volgden elkaar iets te snel op, maar de cliffhanger aan het einde van dit verhaal is ondragelijk. Ooooh, ik ben nu zo benieuwd naar deel 4! Als ik zie dat de vorige delen elkaar jaarlijks opvolgen, ben ik bang dat het nog wel even zal duren voordat ik weet hoe dit eindigt.

 

Eerlijk is eerlijk. Het haalt het niet bij de echte Game of Thrones. Maar iedereen die van dit genre houdt en een boek wil die makkelijk weg leest: Search no more!

 

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.