Daar zat ik dan, naast de kerstboom. In een galajurk. Niemand anders was in gala, alleen ik. Het was ook geen gala. Het was bij Ben thuis, met zijn gezin. En ik had mijn mooiste jurk aangetrokken. En dat was een onwijze galajurk…

Mijn eerste kerst met Ben was ik een zooitje

Ik was net bij mijn ouders eruit gezet, en woonde nu dus bij zijn ouders in. We woonden met zijn zessen in het huis, want Bens broer en diens vriendin woonden er ook. We deelden samen een slaapkamer. We hadden weinig geld, want Ben kwam net terug van wereldreis en ik kreeg allerlei rekeningen nagestuurd vanuit huis. Het geld dat we hadden ging naar die rekeningen, en naar wat meubilair, zoals een bed en een kast voor in ons krappe kamertje. De drie maanden die ik daar woonde, zijn echt een paar van de gezelligste maanden van mijn leven geweest, ondanks alle zorgen die ik op dat moment had.

assepoester, cinderellaBen en ik gingen shoppen, want mijn kleding lag nog bij mijn ouders thuis. Op een gegeven moment kwamen we, tussen alle kerstversiering in de stad, bij de Vero Moda waar een prachtige galajurk hing. Nu moet ik er even bij zeggen dat ik kerst al geweldig vind, maar gala’s zijn helemaal het einde voor mij. Dan voel ik me echt een Assepoester die eindelijk naar het bal mag, in haar mooie jurk. Dit is één van de weinige redenen waarom ik baal dat ik nooit ben gaan studeren, want studentenverenigingen zijn ongeveer de enigen die ooit nog eens zulke feesten organiseren.

Afijn, die galajurk dus

Hij was prachtig. Ik paste hem, zogenaamd om alleen even te kijken hoe het stond. Hij kwam helemaal tot op de grond, wat met mijn lengte (of mijn gebrek aan lengte) niet erg moeilijk is. Hij zat stiekem iets te strak rond mijn ribben, maar dat mocht de pret niet drukken. Het drukte mijn adem wel een beetje, maar wie heeft dat nou nodig als je er mooi uit ziet?

Ik keek met ingehouden adem (ik kon niet anders) op het kaartje. Slechts 50 euro! Of 49,95, zoals winkels dat altijd zo mooi doen, want dan lijkt het minder. Ik keek Ben lief aan. De jurk mocht mee! Ik had dus nu een galajurk, zonder een feest om hem naar te dragen. Maar hee, voorbereiding is het halve werk, toch?

Bij Ben zouden we met kerst lekker eten, en dan ook nog eens kadootjes uitpakken! Het kleine kind in mij was door het dolle heen. Ik kom uit een christelijk gezin, waar het met kerst om Jezus draait. Kadootjes deden we dus alleen met Sinterklaas. Het was een lichtpuntje in een rotperiode, iets om naar uit te kijken. Ik had weinig leuks om aan te trekken, maar ik had natuurlijk wel een galajurk…

Een galajurk die ongebruikt aan de kast hing

Ik had hem nog eens aangetrokken toen we thuis waren, maar gala is gala, en daar kun je spijkerjasjes en petjes bij doen wat je wil, het blijft gala, en niet casual. Dus had ik hem maar weer uitgetrokken, en nu hing hij daar maar. Tot ik op het briljante idee kwam om hem dan maar aan te trekken voor kerstavond.

Sparkling-MJ-facepalm-michael-jackson-funny-moments-27203043-412-500

Oke, eerlijk gezegd wist ik ook wel dat ik als enige in een galajurk naast de kerstboom zou zitten. En als ik nog eerlijker ben, dan kon me dat ook helemaal niet schelen. Ik had een vreselijke maand achter de rug, met een hoop drama, en dit was mijn bal. Dus ik deed mijn baljurk aan. Klaar.

Die avond was het ontzettend gezellig. Iedereen had het enorm naar zijn zin. Stilletjes wenste ik dat ik wat anders had aangetrokken, maar meer omdat ik toch echt niet kon ademen in mijn jurk. Toch genoot ik ontzettend van mijn avond met mijn nieuwste familie, waar ik moeiteloos was opgevangen. Ik voelde me helemaal welkom. Even was ik alle rotzooi vergeten. De jurk staat inmiddels op marktplaats, want ik kan er toch echt niet in ademen. Maar die avond voelde even zorgeloos als een sprookje.

lady-307820_640

Over de auteur

Koopt alleen blauwe dingen.