Degene die ik het meeste mis – sinds ik verhuisd ben – is degene met wie ik niet kan praten. Wij voeren geen luchtige of juist bijzondere gesprekken. Wij hebben lol zonder dat er ook maar een woord gezegd wordt. Wij vragen elkaar niet om hulp. Wij steunen elkaar niet door troostende zinnen uit te spreken. Wij geven elkaar geen raad. Wij hebben geen verwachtingen van elkaar. En wij staan niet dag en nacht voor elkaar klaar. Maar dat maakt niet uit. Want wij zijn.

En ondanks dat wij geen woorden wisselen is er een band en wel een heel bijzondere. Een zeer intense en bijzondere connectie die ik amper kan omvatten met woorden. Het is een gevoel. En dit gevoel overstijgt ieder woord. Ik wil haar vastpakken en vasthouden. Ik wil haar beschermen tegen alle gevaren die op de loer liggen.

Zij maakt mij niet onzeker. Ik vraag me bij haar nooit af of ze me wel accepteert. Want ik weet: onze band is puur en die glipt nooit uit mijn handen. Zij maakt mij intens blij, ook al heb ik nog zo’n waardeloze dag achter de rug.

Het is geen vriendschap. Wij zijn geen vrienden. Wij hebben weinig momenten samen gedeeld. We kennen elkaar nog zo kort. Maar dankzij haar bestaan weet ik dat tijd niet telt. Zij is open en onbevangen. Ze ziet geen gevaar. Zij is puur. En zij is degene waar ik, vanaf haar eerste adem, zielsveel van hou.

Over de auteur

Wij zijn Lilyrose, een online magazine dat zich bezighoudt met entertainment, lifestyle, liefde en alle dingen die daar tussenin hangen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.