Ik ben boos, kwaad en ook nog heel erg pissig. Ik ben onderweg naar huis op de fiets en mijn hart klopt in mijn oren. Mijn vingers klemmen vast aan het stuur. Van verontwaardiging maakt mijn maag salto’s. Ik ben heel, heel erg boos.

Dat is vreemd, want ik ben nooit boos. Ik ben eigenlijk niet vaak genoeg boos geweest in mijn leven, dat geloof ik echt. Er zijn flink wat situaties waarin ik echt kwaad had moeten wezen. Dat ik gewoon mijn hakken in het zand had moeten zetten en misschien zelfs schreeuwen. Of in elk geval heel hard ‘Nee!’ roepen.

Ik ben ook helemaal niet goed in boos zijn.

egg-100808_640Meestal als ik boos ben, ga ik huilen. Ik kan er niks aan doen. En dan ben je gewoon je positie kwijt, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik haat het als mensen uit medelijden dingen voor me doen. En dat gebeurt dus wel als je in een ruzie gaat lopen huilen. Dan gaan mensen zich naar je aanpassen; niet omdat ze vinden dat je gelijk hebt, maar omdat je anders gaat janken. Alsof je een kleuter bent.

Maar nee, nu ben ik boos. Ik ben zo boos dat ik zin heb om te slaan. Niet dat ik in een ruzie ooit zou slaan. Maar ik zou nu haast een enge man willen tegenkomen om hem even op zijn neus te mogen slaan. En geen bitchclap, nee! Gewoon even -bam-, zo op zijn neus.

Dan bedenk ik me dat als ik al een enge man tegen zou komen, hij weinig kans zou hebben. Door mijn boosheid fiets ik volgens mijn fietscomputer dertig kilometer per uur. Ik vlieg zo hard vooruit dat ik zeker weet dat ik een spoor van dwarrelende herfstblaadjes achterlaat. Mijn boosheid geeft me vleugels.

Stiekem ben ik een beetje trots dat ik boos ben.

Omdat ik nooit boos word, loopt iedereen altijd over me heen. Heb je ooit Anger Managment gezien? Die hoofdpersoon, zo iemand ben ik. Maar nu niet meer. Ik voel me sterker dan ik me ooit gevoeld heb. Een onbekende kracht vloeit door elke millimeter van mijn niet-zo-indrukwekkende 1 meter 64. Ik voel me haast twee keer zo groot.

Vanaf nu wordt alles anders. Alle anger managment tips die ik ooit heb gehoord schuif ik aan de kant. Soms moet je gewoon even boos worden. Even heel duidelijk laten zien dat het tot hier gaat, en niet verder. Ik zal niet schreeuwen, want schreeuwen vind ik stom. En slaan doe ik ook niet, tenzij ik een enge man tegenkom. Maar ik word wel boos.

-Bam!-

Over de auteur

Koopt alleen blauwe dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.