Friends with benefits: een omstreden onderwerp waar de meningen nogal over verschillen, maar één ding is zeker: Het is een goede vriend, waarmee je een seksuele relatie hebt, naast de gewone vriendschap. De friend with benefits is niet monogaam en van jou wordt hetzelfde verwacht. Verliefd worden is uit den boze. Veel mensen zeggen dat vrouwen zo’n soort relatie niet aankunnen, maar voor veel mannen geldt hetzelfde.

Het is geen spelletje, het is puur wat het is: plezier zonder gedoe. Je hoeft niet om elkaar heen te draaien en vervolgens een paringsdans te doen om iemand uiteindelijk in bed te kunnen krijgen. Je bent er eigenlijk vrij eerlijk over naar elkaar: wij gaan afspreken en er gaan dingen gebeuren waarbij ondergoed onnodig is. Dit is voor veel vrouwen maar moeilijk te verteren, maar mannen kunnen er ook wat van.

You always want what you can’t have friends

En dat betekent: als de man niets van de vrouw wil, dan wordt de vrouw uiteindelijk verliefd. Als de vrouw niets van de man wil, dan wordt de man uiteindelijk verliefd. Uitzonderingen zijn er zelden. Daarom is het essentieel iemand te kiezen waar je sowieso (om wat voor reden dan ook) geen relatie mee wilt hebben. Dit kan zijn omdat de persoon in kwestie de verkeerde interesses heeft, de verkeerde kleur ogen, of omdat de persoon in kwestie niet iemand is waar je de volgende ochtend naast wakker wil worden.

Méh… Lastig, want je moet goed kiezen. In het verleden had ik zo’n friend with benefits (sorry papa en mama) en dat eindigde dramatisch. Uiteraard omdat ik een vrouw ben en stiekem al verliefd was toen het zo ver kwam. Maar echt: zodra de vrouw niet verliefd wordt, wordt de man dat wel.

Maarja, ik kan het dus niet doen op iemand waarmee ik geen relatie wil

Nogmaals: ik kan geen seks hebben met iemand die ik niet leuk vind. Dat wil ik wel kunnen, maar dat kan ik niet. Zo kwam ik uit op één persoon. Iemand met wie een relatie verre van mogelijk was, maar waar ik al meteen van wist: dit is ‘m. En zo begon het verhaal dus weer van voor af aan.

Een slecht idee als je het mij vraagt. Op een eenzame donderdagmiddag ging mijn bel en ik deed open. De man en ik dronken kopjes thee, praatten over van alles en hadden het oprecht gezellig. We voelen elkaar aan, weetjewel… Dat gaat natuurlijk ook niet zomaar weg. Op een gegeven moment stond hij op: ”Sorry ik moet gaan.” Vragend keek ik hem aan. ”Ja… nouja… het is niet dat ik wíl gaan, het is meer dat ik me niet kan beheersen.”

Wat moest ik dáár nou mee?

Je niet kunnen beheersen?! Het is niet alsof ik een hamburger ben van de foto’s die McDonald’s ons altijd voorschotelt, waardoor je denkt: IK MOET NU EEN EURO KNALLER.
Ik ben geen euro knaller. Ik ben een mens en mensen kunnen zich altijd prima beheersen in mijn buurt, maar ik snapte hem wel. Ik had hetzelfde idee, maar voornamelijk omdat ik nog steeds dacht: ja maar ”wij samen” enzo….

seksual

Ik opperde ”uuuhhww… friends with benefits?” maar hij wist niet of hij dat kon. En ik wist eigenlijk zeker dat ik dat niet kon; hij is veel te leuk. We hadden er een serieus gesprek over, want dat was noodzakelijk. Ja echt: dodelijk voor de romantiek en spontaniteit. Maargoed, je moet daar natuurlijk heeeeuul serieus over praten en vervolgens samen tot de conclusie komen dat je zoiets niet moet doen, omdat je dan dus allebei (weer) wat voor elkaar voelt. En daarna moet je alsnog met elkaar zoenen, omdat je dan denkt: ja maar het was altijd zo leuk en wat vinden we elkaar toch leuk.

Dit gaat niet goed

Dames en heren, ik kan u nu al vertellen: Dit gaat niet goed. Friends with benefits voelt voor mij altijd een beetje alsof ik een ontzettend leuk cadeautje mag uitpakken, en het vervolgens niet mag houden. Zo dom om hier weer aan te beginnen. Vrienden zijn, leuke dingen doen en daarnaast niet van elkaar af kunnen blijven: Dat schreeuwt toch gewoon om een relatie?

Maar dat is dus niet de bedoeling. Nu niet. Over twee weken niet en ook niet over een jaar. Dat heb ik wel geleerd van de vorige keer, echt waar. Dus nu hebben we het leuk… lekker casual.. niets aan de hand joh. Ik kan dat wel. Roos was stellig: ”ojee… nouja, als je het leuk hebt: gewoon je gevoel aan de kant zetten en het vooral heel leuk hebben met hem.”

En daar gaat het dus alweer mis. Het ”gewoon leuk hebben met iemand” kan ik niet, want dan heb ik het écht heel leuk. En dan wil ik ik dat bezegelen met ringen en zo’n taart waar dan twee poppetjes op staan. Dat mag dus weer niet. Ik weet niet wie friends with benefits heeft uitgevonden, maar ik weet zeker dat die persoon momenteel 103 is en met 40 katten samenleeft in een stinkende achterbuurt. Gadverdamme… Ik word er ook zo één… En dan zal ik altijd blijven denken aan die ene waar ik toch eigenlijk die katten mee wilde delen en die dat niet met mij wilde.

Friends with benefits: Do or Don’t?