Dames en heren, even voorstellen: Ik ben Esther, 23 jaar oud en ik werk bij een supermarkt, omdat ik daar veel te veel betaald krijg. Verder schrijf ik muziek en ik doe een poging tot zingen. Ik doe geen studie, mede omdat ik twee kinderen heb.

Ja, ik heb twee kinderen!

Even een stukje terug: Toen ik negentien was kreeg ik vreselijke ruzie met mijn ouders. Ik ben toen bij mijn vriend (Ben) en zijn ouders ingetrokken. Even voor de duidelijkheid: Ik heb geen rotjeugd gehad of problemen met mijn ouders en dat heb ik nog steeds niet. Het liep toen gewoon gigantisch in de soep.

Afijn. Na een paar maanden zochten we iets voor onszelf. We waren nog geen half jaar samen, maar het ging zo goed dat we besloten om het erop te wagen. Dat bleek een goede gok!

Een half jaar later gingen we op vakantie. Ben had een paar daagjes camping geboekt en daarna nog een weekend in een super-de-luxe hotel. Niet zomaar een hotel, maar een heus sprookjeskasteel!

Chateau Challain

Er was één nadeel

Ik zou precies in dat weekend ongesteld worden. Niet zo romantisch dus. Stap maar opzij met je sprookjesromantiek, want hier komt Prinses Puist!

Maar! Het lot was me genadig: geen Rode Zee tijdens ons heerlijke weekend. We kwamen aanrijden en het kasteel was nog mooier dan op de foto’s. Je kon de barokmuziek bijna op de achtergrond horen pingelen. Ben en ik stapten uit de auto om het in ons op te nemen.

Plotseling stond hij voor me, met een grote grijns.

Langzaam haalde hij iets achter zijn rug vandaan en knielde voor me neer. Het doosje ging open en daar schitterde de ring der ringen. Nee, niet die van Lord of the Rings. Ik bedoel meer zo eentje met een hele grote glittersteen, met nog meer glittersteentjes er omheen. Hij glinsterde zo hard, dat mijn ogen begonnen te tranen (iets wat mij vaker overkomt op leuke momenten).

Chateau Challain Tower Suite

Daarna hebben we natuurlijk ontzettend genoten van ons romantische verblijf. Eenmaal thuis begon ik me toch af te vragen waarom het me zo het meegezeten dat weekend.

Ik kocht een zwangerschapstest.

En ja hoor: positief. Tja.. Wat doe je dan? Eigenlijk maakte ik me vooral zorgen om het aan mijn ouders te vertellen. Gelukkig viel het allemaal heel erg mee.

We besloten klein te trouwen, alleen voor de wet. Als ongetrouwde man moet je namelijk bewijzen dat het kindje, jouw kindje is en daar komt een hele hoop bij kijken. Het grotere feest zou later komen. Dus daar stond ik! Zeven maanden zwanger (en met wéér een vuiltje in mijn oog ofzo), het jawoord te geven aan de liefde van mijn leven.

En dan verandert alles.

Inmiddels loopt het allemaal op rolletjes, maar het is wel even wennen geweest. Ik heb nooit een studententijd gehad of een huis voor mezelf. Kortom: Een hele andere levensloop dan ik me had voorgesteld.

Misschien kun jij je als lezer geen voorstelling maken bij een leven als dat van mij, maar ik hoop dat ik de verhalen die ik meemaak, met jullie mag delen.

Ze zijn namelijk prachtig.

Over de auteur

Koopt alleen blauwe dingen.