Hij hangt er al dagen. Ik hoop tenminste dat het een ‘hij’ is, anders sta ik binnenkort samen met de complete Spin Von Trapp familie te douchen. Al dagen kruipt hij iets omhoog met zijn pootjes wanneer ik de douche aan zet en daarna bungelt hij wat heen en weer.

Ik weet niet zo goed wat ik ermee moet. Dit is voor mij ook nieuw. Voorheen heb ik wel eens met sprinkhanen gedoucht (zo mogelijk is dat nog erger) en er was ook wel eens een lieveheersbeestje of een verdwaalde vlieg, maar een spin heb ik nog nooit in mijn badkamer gehad.

Zodra de lente begint, ben ik me er heel bewust van dat rare beesten besluiten dat ze in mijn huis moeten wonen. Ik tolereer ze ook allemaal. Spinnen, kevers, van die sukkelige langpoot muggen die geen reet snappen van richting, rupsen, wespen, kleine muggen en vliegen: het zal niet in me op komen om ze dood te maken. Ik heb geen vliegenmepper, geen bus met vergif of een glazen fles gevuld met ranja. Zulke dingen gaan voor mijn gevoel tegen de natuur in. Moord is moord. Of je nou een mug hebt, een spin of een kat: je hoort ze niet opzettelijk pijn te doen.

Dat betekent dat ik vanaf begin april tot eind oktober bij ieder kriebeltje over mijn arm al tegen het plafond aan zit.
Ik háát insecten en spinnen. Ik háát ”dingen” die rare ledematen hebben en haar op plaatsen waar geen haar hoort te groeien. Ook vlinders zijn hier trouwens onderdeel van: ze zijn niet mooi. Het zijn gewoon vieze motten die toevallig een laagje schmink dragen. Ik tolereer, ik spring 5x per uur panisch op omdat er een beest op me wil landen, en daarna ga ik weer verder met mijn leven.

Maar laten we eerlijk zijn: douchen is niet iets wat je de hele dag door doet. Het duurt hooguit tien minuten. En vijf als je een spin hebt die ook meedoucht. Als dat zijn domein is, dan moet ik dat accepteren, want hij is er vaker dan ik. Ik ben als het ware een gast in zijn huis en ik wacht angstig het moment af waarop hij zich van het plafond laat vallen om me duidelijk te maken dat ik lang genoeg op bezoek ben geweest.

Ik sta sinds kort dus te douchen met mijn hoofd omhoog. Dat doe ik automatisch als ik mijn haar inzeep en zo kwam ik er dan ook achter dat ik op bezoek was bij een spin. Hij hing daar, pootje voor pootje (niet vallen alsjeblieft, niet vallen!!) aan het plafond. En het beest zal vast banger zijn voor mij dan ik voor hem, en je kunt hem inderdáád ook prima van je afspoelen, en zo groot is hij niet, en wat kan hij jou nou voor kwaad doen: het zal allemaal wel. Ik ben doodsbang en dat betekent dat ik moet douchen met mijn hoofd naar het plafond. All eyes on the spin. Altijd.

Vanochtend bewoog hij de hele tijd. Zijn pootjes strelend tegen het plafond aan alsof hij op een denkbeeldige gitaar aan het spelen was. Misschien is onze manier van samenleven nu van beide kanten getolereerd en probeert hij gezellig te zijn. Interesse te tonen. Spin laat zien dat hij weet dat ik er ben.

Ik vind het allemaal prima, echt waar. Ik kijk nu nog maar tien keer per dag of hij nog in zijn hoekje zit. En hij is er altijd. Kronkelt een beetje wanneer ik binnen kom stappen. Ik woon in zijn huis en hij in dat van mij.

Het is nu een kwestie van tijd voordat hij me de shampoo zal aanreiken. Of op mijn tandenborstel gaat zitten zodat we onze relatie écht officieel kunnen maken… 

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.