Er gingen weken voorbij, weken van oppervlakkig contact. We belden, ik kreeg berichtjes en hij liet me elke week ongeveer 2 keer zitten, terwijl hij beloofde langs te komen. Tot ik om acht uur ’s ochtends wakker werd van een berichtje met de vraag of hij mocht langskomen. Ik had niet enthousiast mogen zijn, maar ik was het wel. Dit keer zou hij wel langskomen, welke idioot belooft het vier weken lang, twee keer per week, zonder dat door te zetten?
Ik sprong uit bed met een grijns op mijn gezicht. Hij stuurde er nog een berichtje achteraan dat hij zou zeggen wanneer hij in de trein zat en ik ging op mijn beurt kapot van geluk.

Ik spendeerde de hele ochtend, tot half 1, met douchen, me twintig keer omkleden en bij setje 1 uitkomen en dansen op muziek. Ik deed mijn make up, mijn haar, ik ruimde mijn slaapkamertje met matras op. Ik poetste mijn tanden twee keer, dronk water en wachtte. Wachtte tot hij een berichtje zou sturen. Ik wachtte tot ik hem eindelijk weer zou zien.

4278063663_93fb3fb942_o
Tegen twee uur verliet ik het huis, om te wandelen aan de IJssel (zei ik tegen Vriendelijke Vriend). Mijn benen voelden zwaar en mijn ademhaling was te snel voor het tempo waarin ik liep.
Gewoon door blijven lopen, niet nadenken, dit keer komt hij wél. Hij laat je écht niet vier weken achter elkaar zitten. Dit keer moet hij wel. Dat weet hij ook. En anders is het écht klaar. Voor altijd.
Om half vier waagde ik nog een poging om te checken of ik wel bereik had onder de grote boom bij de IJssel en om half vijf ruimde ik mijn kleedje op. Ik had geen letter gelezen in het boek dat ik had meegenomen.

Toen ik de deur thuis opende, keek Vriendelijke Vriend naar me op. ‘Ik weet wat je plan was voor vanmiddag.’ zei hij. ‘Dringt het dan nu eindelijk tot je door dat het een klootzak is?’
Ik schoot meteen in de verdediging, maar Vriendelijke Vriend luisterde niet. En terwijl ik aan het koken was, vulde ik een ”Am I An Asshole?” test in die ik op Google vond. Uiteraard namens mijn Blinde Vlek. Dat was noodzakelijk, vond ik. 

Het resultaat was maar 1 knopje van me verwijderd, maar ik wilde het niet zien. Ook zonder die test kon ik wel begrijpen dat ik iets waarschijnlijk weer helemaal verkeerd had gedaan.

Hij was vast geen klootzak. Alleen tegen mij.

Ik pleurde het eten op tafel en Vriendelijke Vriend schoof aan. Ik wist niet waarom hij dat deed, meestal aten we allebei achter onze computer. 79100-You-Are-A-Giant-Asshole

Ik keek op naar hem: ‘Heb jij wel eens tegen je vriendin gezegd dat je in de trein zou stappen, maar vervolgens nooit meer iets van je laten horen?’
‘Nee. En dat is ook raar.’
‘Ja?’
Hij haalde zijn schouders op: ‘Vind ik wel. Je gaat toch niet met iemand afspreken om vervolgens niets meer te laten horen. Ik had al lang gebeld.’
‘Nee. Hij negeert me dan toch.’
‘Ik had er in elk geval iets van gezegd.’
‘Dat is onmogelijk bij hem.’
‘Hoezo?!’

Ik zuchtte en ik merkte dat ik waterige ogen kreeg. ‘Als ik tegen hem zeg dat ik dit niet kan waarderen zegt hij dat ik zeur. Als ik tegen hem zeg dat ik hem zo moeilijk kan vertrouwen, zegt hij dat dat mijn eigen fout is. Als ik tegen hem zeg dat hij normaal moet communiceren en normaal met me om moet gaan, dan zegt hij dat ik net als de rest ben en dat ik maar beter uit zijn buurt kan blijven, omdat ik altijd moeilijk doe of boos ben. Hij draait alles om. Echt alles. Ik heb geen zin in weer een discussie waarvan ik weet dat hij het toch niet wil inzien. Kan m’n energie wel beter gebruiken.’ 

Vriendelijke Vriend propte een berg sla in zijn mond, kauwde een paar keer en keek me aan:
‘Dus dan zeg je maar niets zodat hij elke keer hetzelfde blijft doen?’
‘Het maakt niet uit of ik wel of niet iets zeg. Ik win hoe dan ook niet, snap je?’
De wenkbrauw van Vriendelijke Vriend vloog omhoog. ‘Niet om het een of ander, maar nogmaals: waarom?’
‘Je hoort alleen de negatieve dingen.’
‘Er zijn alleen maar negatieve dingen. Een relatie gaat toch om communicatie, vertrouwen, en om je samen geliefd en gelukkig voelen. Een relatie is niet wachten tot iemand je een keertje aandacht wil geven.’

En die hakte erin. Misschien was Vriendelijke Vriend ook een klootzak, maar dan zo één die je niet voorloog om te krijgen wat hij wilde. Meer zo ééntje die je niet voorloog, zodat jij misschien ooit zou krijgen wat je verdiende.

Ik haalde mijn schouders op: ‘Ik weet het. Maar ik mis hem.’
‘Dat moet je echt even niet doen.’ 

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

één antwoord

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.