Mannen zijn praktische wezens. Dat bewijs kreeg ik enkele jaren geleden, toen ik een verhaal over (hoe kan het ook anders) poep las. Volgens mij heb ik dat verhaal ook al meermaals op Lilyrose verteld, maar ik blijf hem briljant vinden. Dus voor alle nieuwe lezers, herhaal ik het met plezier. 


Er was eens een meisje dat op date ging met een leuke jongeman. Op het einde van de avond, besluit ze met hem mee naar huis te gaan. Van het een komt het ander en de volgende ochtend wordt ze wakker in een leeg appartement. Op de keuken vindt ze een briefje met: ‘Make yourself at home!’

Dat laat ze zich natuurlijk geen tweede keer vertellen. Ze haast naar zijn toilet om daar in alle rust te poepen. Alles verloopt prima, tot ze wil doortrekken en het toilet kapot blijkt te zijn.

Het meisje raakt in paniek en begint keukenkastjes af te speuren naar een boterhamzakje. En dat vindt ze. Ze snelt terug naar de wc, schept haar drol in het zakje en knoopt het zakje vervolgens dicht. Wanneer ze zich helemaal klaar heeft gemaakt, loopt ze naar de keuken. Ze draait het briefje dat haar date heeft achtergelaten, om, en krabbelt op de achterkant dat ze het leuk heeft gehad: ‘Zien we elkaar snel weer?’

Het meisje grijpt haar tas, haar sleutels en haar telefoon en loopt het appartement uit. Als de deur in het slot klikt, draait het meisje zich in paniek om: ze heeft alles meegenomen, behalve haar drol in het boterhamzakje. Die ligt nog op het aanrecht, naast het briefje dat ze voor haar date heeft achtergelaten.


 

True Story, dames en heren.

En één van de mooiste verhalen die ik ooit heb gehoord. Ik leefde zo ontzettend mee met het meisje, totdat een vriend zei: ‘Ja maar… Ze had toch gewoon een emmer met water kunnen vullen?’

Het was niet eens in me opgekomen. De briljante eenvoud! Ik had ook met boterhamzakjes gekloot. Of desnoods een drol in wc papier gewikkeld en het daarna los in mijn tas gesmeten. Mannen zijn wat dat betreft een stuk praktischer. Ze komen eigenlijk altijd met oplossingen die heel logisch en simpel zijn, maar daardoor begin ik me de laatste tijd ook wat anders af te vragen:

Wordt de briljante eenvoud van de man compleet uitgeschakeld wanneer het gaat om huishoudelijke taken?

Ik heb overigens niks te klagen. Dit is niet weer zo’n stuk waarin ik de vloer aanveeg met George. We moeten een beetje balansen. Toch kan ik me – als vrouw (!) – behoorlijk verbazen over de onpraktische keuzes die mannen maken op huishoudelijk gebied.

Neem mijn man: hij zet de hele dag de meest complexe dingen in elkaar, maar de vaatwasser blijkt een soort abracadabra voor hem. Het bestekmandje wordt, mijns inziens, consequent verkeerd gebruikt. Hij zet al het bestek er met de punt naar onderen in. Handig, als je een groot mes hebt of lepels, maar een stuk minder handig met vorken en boterhammessen. Die steken net zo hard aan de onderkant weer uit. Ze zitten klem in de gaatjes van het mandje, en het is een hoop trekwerk om ze weer los te krijgen.

Maar hij pakt de afwasmachine toch ook regelmatig uit? Vraagt hij zich dan niet af of het niet anders kan?

Ook glazen blijken een moeilijk dingetje. Die worden er gewoon half gekanteld ingezet. Het gevolg is een enorme plens water in het glas als de afwasmachine heeft gedraaid. Hij moet toch ook zien dat dat niet helemaal de bedoeling is?

Borden die tegen elkaar aan gestapeld worden, waardoor er nog geen veertje tussen kan, kopjes opstapelen, kookgerei helemaal bovenop iets leggen waardoor het water niet eens in de buurt kan komen. Het zijn allemaal dingen die regelmatig gebeuren. En ik kan daar niets over zeggen, god forbid! Dan krijg ik een: ‘Doe ik ook wel eens iets goed?’ naar mijn hoofd geslingerd.

En het antwoord op die vraag is: ja. Hij doet bijna alles goed, behalve het huishouden. En dat is ook niet erg. Ik ben groot fan van traditionele rolverdeling. We moeten het helemaal niet willen dat een meneer de afwas doet en de mevrouw complexe dingen op briljante wijze oplost.

Nee. Wij leggen gewoon onze drol op het aanrecht, totdat meneer het toilet heeft gemaakt. En daar is helemaal niks mis mee.

 

Over de auteur

Ik eet geen rode dingen.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.