Voor mij zijn de laatste drie bladzijden van een boek een krampachtig einde van een goede relatie. Zij vindt jou leuk en jij haar ook, maar door redenen waar jullie geen macht over hebben, zit er niks anders op dan afscheid van elkaar te nemen.

De zon gaat onder in de zee, we houden elkaars hand vast op de pier.

“Doei.” zeg ik, “Ik zal je missen. Zien we elkaar nog ooit?”

“Dat denk ik niet.” zegt het boek. “Je hebt de andere boeken weggegooid: ze liggen ergens in de kast, of opgestapeld voor het raam van je slaapkamer. Ze worden verkleurd door de zon of verkleumd voor de kou. Je hebt ze verwaarloosd en je kijkt er nooit meer naar. Waarom zou dat bij mij anders zijn? ”

Beelden van andere boeken, andere titels, flitsen door mijn hoofd. Het was zo speciaal, zo uniek. Jammer genoeg net zo uniek als de anderen.

“Je hebt gelijk” zeg ik. “Je hebt helema-”

En toen was het boek uit.

 

Over de auteur

Een cynische etter met een marginaal gevoel voor humor en literair talent. Houdt van honden, heeft een kat.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.